5 stycznia 2015 roku, w wigilię uroczystości Objawienia Pańskiego, odeszła do Pana nasza siostra Anna Maria Balducci (1921–2015). Anna Maria była osobą bardzo zasłużoną dla naszego zgromadzenia (misjonarek szkoły), chociaż w szkole nie przepracowała nawet jednego dnia. To ona po śmierci założycielki została wybrana przełożoną generalną; urząd ten pełniła przez osiemnaście lat. W Unii przeżyła aż 72 lata.
Do zgromadzenia wstąpiła z dyplomem nauczycielki nauczania początkowego. Profesję zakonną złożyła w 1944 roku. Ukończyła też studium katechetyczne i uzyskała tytuł magistra z lettere (dosł. literatury – chodzi o odpowiednik naszej polonistyki, ale uprawniający do nauczania języka włoskiego, historii i geografii).
Obdarzona żywą inteligencją, szerokimi zainteresowaniami i głębokim zrozumieniem specyfiki i istoty naszego powołania przez całe długie i pracowite życie cieszyła się wielkim zaufaniem sióstr, poczynając od Matki założycielki Luigii Tincani, która zaraz po ślubach wieczystych mianowała ją odpowiedzialną za formację. Była mistrzynią kolejnych etapów formacji: od aspirantek i postulantek, przez nowicjuszki i siostry studentki, aż po przygotowanie do ślubów wieczystych (tzw. ostatnią probację).
U boku założycielki spędziła wiele lat jako jej „prawa ręka”: osobista sekretarka, radna generalna, a potem wikaria generalna. Była też odpowiedzialna za sekretariat misyjny naszego zgromadzenia i za tzw. wizyty kanoniczne w imieniu przełożonej generalnej. Brała udział we wszystkich zwyczajnych i nadzwyczajnych kapitułach generalnych Unii w latach 1949–2006; siostry zebrane na czterech kolejnych kapitułach (1955, 1961, 1967/1968, 1975) wybrały ją do tzw. rady generalnej. Po śmierci Luigii Tincani została wybrana przełożoną generalną i pełniła ten urząd aż przez trzy kolejne kadencje (1976–1994).
Anna Maria Balducci była zawsze „ożywiona głęboką i inteligentną miłością”, „pełna radości i otwarta na nowe inicjatywy”. „Mistrzyni modlitwy”, „przewodniczka w studiowaniu”, świadczyła życiem o głębokim zrozumieniu i umiłowaniu zakonnego posłuszeństwa i ubóstwa, wprowadzając „z wiernością i entuzjazmem” kolejne pokolenia sióstr w życie charyzmatem odkrytym w Kościele przez Luigię Tincani. Jako przełożona generalna rządziła Unią „z miłością, mądrością i radością”. Otworzyła wiele wspólnot we Włoszech, Pakistanie i Indiach; nowicjat w Pakistanie (1982) oraz w Indiach (1988). Zachęcona przez Jana Pawła II, który znał ją osobiście i bardzo ją cenił, wraz ze swoją radą zadecydowała o rozpoczęciu misji w Polsce. Decyzja ta zapadła w czerwcu 1989 roku, tuż po historycznych wyborach w Polsce. Niedługo później, 29 czerwca, propozycję wyjazdu do naszego kraju przyjęła jej imienniczka – Anna Maria Martinelli.
Wiele pracowała na rzecz upowszechnienia naszego charyzmatu i postaci założycielki; była świadkiem w jej procesie beatyfikacyjnym. Była jedną z dwóch sióstr odpowiedzialnych za sprawę przeniesienia doczesnych szczątków Luigii Tincanii i współzałożyciela o. Ludwika Fanfaniego OP z cmentarza Verano do Bazyliki Santa Maria Sopra Minerva w Rzymie (w 2004 roku). W ostatnich latach życia współpracowała z siostrą odpowiedzialną za proces beatyfikacyjny założycielki w przygotowaniu publikacji kolejnych jej pism. Pomimo podeszłego wieku cechowała ją jasność umysłu i celność sądów; była obowiązkowa, wierna modlitwie i serdeczna wobec wszystkich.
Ostatnie lata życia spędziła pod troskliwą opieką sióstr w domu generalnego. W 2007 roku wylew krwi do mózgu znacznie ograniczył jej aktywność, zwłaszcza umysłową. Mimo to jej promienny uśmiech, którym niezmiennie obdarzała siostry i gości, pozostawał żywym wyrazem wiary i otwarcia na drugiego człowieka, jakie cechowały ją przez całe życie. Zawsze pragnęła kontaktów z siostrami i nawet kiedy traciła kontakt z rzeczywistością, nie traciła kontaktu z Bogiem.
Otoczona przez siostry z Włoch, Indii, Pakistanu i Polski odeszła do Pana w święto, które nazywała „świętem wszystkich misjonarzy”: w Święto Objawienia Pańskiego.
Msza pogrzebowa została odprawiona 8 stycznia 2015 roku o godz. 10:00 w bazylice Santa Maria Sopra Minerva w Rzymie. Została pochowana na rzymskim cmentarzu Verano, w grobowcu naszego zgromadzenia.
Bogu niech będą dzięki za jej życie!
Sabina
PS Cytaty pochodzą z biogramu, jaki otrzymałyśmy z domu generalnego.
|
Anna Maria Balducci (1921–2015)
misjonarka szkoły, przełożona generalna Unii w latach 1976–1994
|
