maja 02, 2026

Dzieci pytają o powołanie

Kwiecień 2026. Sobota. W ogrodzie naszego domu generalnego w Rzymie buszuje grupa dzieci. Przyjechały tu z sąsiedniej parafii, żeby przeżyć wyjazdowy dzień skupienia przed Pierwszą Komunią. Widzę tę grupę z okna mojego pokoju: cieszą się, biegają za piłką, niektóre dziewczynki zbierają stokrotki. Nagle gwar w ogrodzie cichnie. Aha, czyli mają teraz jakieś spotkanie. 

Przy obiedzie dowiaduję się więcej szczegółów, bo dwie nasze siostry poszły powitać tę grupę i powiedzieć, kim są i dlaczego mieszkają w tym dużym domu. Naprzeciwko mnie siedzi A., siostra pochodząca z Polski, która kilka miesięcy temu złożyła śluby zakonne. Dzieci zasypały ją poważnymi pytaniami: 
- Czy widziałaś Boga? 
- Nie. Nie widziałam Boga. Bóg jest duchem. 
 
- A jak cię powołał, skoro Go nie widziałaś? 
- Kiedy Bóg chce do ciebie przemówić, to znajdzie na to sposób. Do mnie przemówił przez słowa Pisma Świętego. 
 
- Ty jesteś młoda... 
- Nie jestem tak bardzo młoda. To raczej Bóg jest bardzo cierpliwy... Czekał na moje „tak” przez długi czas. 

- Czy trudno było porzucić swoją rodzinę i przyjechać do obcego kraju [z Polski do Włoch]? 
- Nie porzuciłam mojej rodziny. Jesteśmy w stałym kontakcie. Po prostu weszłam do nowej rodziny. Kiedy twoja mama poślubiła twojego tatę też zostawiła swój dom, żeby zbudować nowy z twoim tatą, ale to nie znaczy, że nie widuje swojej rodziny. Twoja rodzina zwyczajnie się powiększa. 
---
Kończy się Tydzień Modlitw o Powołania. Prośmy Pana, aby ci, których powołuje do poświęcenia całego życia dla Jego Królestwa, mieli odwagę odpowiedzieć na Jego wołanie i żyć na miarę otrzymanej łaski.
Ogród w domu generalnym w Rzymie. Kwiecień 2026

Czytaj dalej »
Labels:
, ,

kwietnia 29, 2026

Święta Katarzyno ze Sieny, módl się za nami!

29 kwietnia w liturgii obchodzimy święto Katarzyny ze Sieny, dziewicy, Doktora Kościoła i patronki Europy.
Św. Katarzyna ze Sieny (1347-1380) to jedna z tych świętych kobiet, których wiara, życie i modlitwa przez wieki dają owoce w Kościele. Ta świecka dominikanka jest duchową przewodniczką zwłaszcza dla świeckich dominikanów i dla żeńskich zgromadzeń dominikańskich. Jej życie i myśl są też kluczem do zrozumienia duchowości i charyzmatu naszego zgromadzenia. Dlatego prosimy ją:
O św. Katarzyno,
rozpalona ogniem Ducha Świętego
i naznaczona ranami Chrystusa,
bądź naszą orędowniczką
przed Odkupicielem!
Już za życia Katarzyna była ceniona między innymi ze względu na "skuteczność" swojej modlitwy. Jeden z jej biografów zapisał, że pewnego dnia ktoś poprosił ją o modlitwę. Następnego dnia wyjaśniła spowiednikowi, że "otrzymała w pełni to, o co prosiła". A on zapytał ją: "Naprawdę Pan zawsze cię wysłuchuje?". Odpowiedziała: "Tak. Bo to Pan zsyła mi natchnienie, by prosić o to, co się Jemu podoba i dlatego nigdy nie może mi odmówić; nie mogę też mieć innego pragnienia, bo jeśli szukam czegoś, co Mu się nie podoba, natychmiast wybija mi to z głowy"*. 

Św. Katarzyno, nasza duchowa matko, módl się za nami i za całą Rodziną Dominikańską, byśmy byli tacy, jakimi Bóg chce nas mieć!
Na grafice fragmenty obrazu "Katarzyna otrzymuje stygmaty"**
* Cytat zostal zaczerpnięty z jednego z najwcześniejszych żywotów Świętej. "Legenda minor" została napisana po łacinie przez ucznia Sienenki, o. Tomasza Caffariniego OP. Korzystamy z wydania włoskiego, bo [chyba] nie istnieje tekst wydany po polsku. Tommaso di Antonio da Siena "Caffarini", Supplemento alla vita di S. Caterina da Siena. Libellus de Supplementum legende prolixe virginis beate Catherine de Senis, red. Angelo Belloni, Tito Centi, Wydawnictwo Nerbini, Firenze 2009, s. 81 (tłumaczenie na język polski - własne). 

** Dnia 1 kwietnia 1375 roku podczas modlitwy w kościele w Pizie Katarzyna otrzymała dar stygmatów. Scenę tę przedstawia obraz "Caterina riceve stimmate", którego autorami są Alessandro Franchi i Luisa Mussini. Obraz olejny na płótnie o wymiarach 128 cm na 77 cm powstał w 1902 roku. Można go oglądać w Sienie, w bocznym ołtarzu kościoła "S. Elisabetta della Visitazione". Kościół przy ulicy "Via dei Rossi" jest częścią domu macierzystego sióstr ze zgromadzenia "Sorelle dei Poveri di Santa Caterina da Siena". Ten sam artysta - Alessandro Franchi - jest też autorem niektórych fresków w Sanktuarium Domu św. Katarzyny w Sienie. 
---
Konsultacja merytoryczna: Międzynarodowe Centrum Studiów nad św. Katarzyną ze Sieny (Centro Internazionale di Studi Cateriniani). 
Czytaj dalej »
Labels:
, , ,

kwietnia 14, 2026

Wielkanocny list od Generała Zakonu

Pociąg do słowa drukowanego to taka dominikańska charakterystyka. Więc nic w tym dziwnego, że czytamy.

I tak pewnego popołudnia zabrałam się za czytanie listu o. Gerarda Timonera OP, obecnego Generała Zakonu Kaznodziejskiego. List ten został wysłany do całego Zakonu i przyszedł - w wersji włoskojęzycznej - do naszego domu generalnego w Rzymie. O! Takie teksty czytam ze wzmożonym zainteresowaniem.

Przeczytałam i zachwyciłam się: list jest napisany krótko, pięknie i na temat (tematem jest pokój). Przeczytałam raz jeszcze. A potem przetłumaczyłam na język polski. 

Oto fragmenty: 
Patrząc na naszego brata Tomasza z Akwinu dostrzegamy cenne światło dla naszych czasów. On naucza, że pokój jest w pewnym sensie owocem sprawiedliwości, bo sprawiedliwość usuwa przeszkody, które go utrudniają. Patrząc głębiej [dostrzegamy, że] pokój rodzi się z miłości, ponieważ miłość ze swej natury buduje komunię i jedność (Summa Theologiae II–II, q. 29, a. 3, ad 3).

Kiedy ta miłość, która jest miłością samego Boga, mieszka w naszych sercach, zmienia się wszystko: to, co jest podzielone, może się ponownie połączyć, to, co zostało zranione, może zostać uzdrowione. Uczymy się postrzegać innych nie jako obcych czy przeciwników, ale jako braci i siostry. Tam, gdzie jest miłość, nie tylko unikamy zła, ale szczerze pragniemy dobra dla drugiego. I właśnie to pragnienie dobra staje się fundamentem pokoju. Kościół nieustannie wzywa nas do życia w miłości, bo tam, gdzie jest autentyczna miłość, tam pokój może rodzić się i wzrastać.

Papież Leon przypomina nam, że czasami możemy czuć się bezsilni wobec licznych wojen i podziałów na świecie. Ale nie jesteśmy pozbawieni nadziei: „Wierzący mogą przede wszystkim dać głos modlitwie. Modlitwa jest „nieuzbrojoną” siłą, która dąży wyłącznie do wspólnego dobra, bez wykluczania nikogo. Modląc się, rozbrajamy nasze serce i stajemy się zdolni do bezinteresowności i szczerości”*. Wytrwajmy w ufnej modlitwie o pokój, zwłaszcza za naszych braci i siostry, którzy cierpią z powodu wojen i przemocy: niech Pan ich pocieszy i da im swój pokój. A nas niech uczyni prawdziwymi budowniczymi pokoju, abyśmy mogli być nazwani dziećmi Bożymi. 
Tego pokoju życzę wszystkim wam, czytelnicy bloga. A wytrwałych zachęcam do przeczytania całego listu. [Kliknij tutaj, żeby zobaczyć tekst. W folderze są dwa pliki: jeden po włosku, a drugi po polsku]. 

PS Przytoczona przez o. Timonera wypowiedź Papieża Leona XIV pochodzi ze wstępu do książki "Pokój wam". Cytuję ją za za https://www.vaticannews.va/pl/papiez/news/2026-02/papiez-tylko-serca-pelne-pokoju-buduja-sprawiedliwy.html (dostęp 14.04.2026). 
Czytaj dalej »
Labels:
,

marca 25, 2026

Modlitwa św. Katarzyny ze Sieny do Matki Bożej

Maryjo, świątynio Trójcy Świętej! 
Maryjo, nosicielko ognia! 
Maryjo, szafarko miłosierdzia!... 
Maryjo, wozie ognisty, nosiłaś w swoim łonie ogień przykryty popiołem Twego człowieczeństwa... 
Maryjo, morze spokojne, ziemio urodzajna... 
Ty jesteś nowym drzewem, z którego zerwaliśmy smakowity owoc Słowa, Jednorodzonego Syna Bożego. Ty jesteś urodzajną ziemią, w którą wrzucono ziarno Słowa, by zakiełkowało. 
Spodobałaś się bardzo Ojcu Przedwiecznemu, przeto ukochał Cię szczególną miłością i pociągnął ku sobie. Światłem i ogniem miłości oraz olejem pokory przyciągnęłaś Go i oto nachyliło się nad Tobą i przyszło do Ciebie bóstwo. A już od wielu, wielu wieków Bóg pragnął do nas przyjść, gdyż płonął w Nim ogromny ogień miłości... 
[Maryjo]..., został do Ciebie posłany anioł, aby Ci zwiastować tajemnicę Bożego postanowienia i zapytać, jaka jest Twoja wola. Bowiem Syn Boży nie wszedł do Twego łona, dopóki na to nie przyzwoliłaś. Czekał przed drzwiami Twojej woli, abyś je otworzyła i wpuściła Go. I nie wszedłby do Twego łona, gdybyś nie otworzyła, mówiąc: „Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według Twego słowa" (Łk 1,38). 
Wyraźnie przeto ukazuje się siła i wolność ludzkiej woli, bez której nie można dokonać żadnego zła ani żadnego dobra... Maryjo, oto Bóg Wiekuisty pukał do drzwi Twej woli, a gdybyś nie otworzyła, nie wcieliłby się w Ciebie... Dzisiaj Bóg pokazał mi, że chociaż stworzył mnie beze mnie, to jednak nie zbawi mnie beze mnie... 
Maryjo, moja najsłodsza miłości, Ty jesteś księgą, w której zapisane jest Słowo głoszące nam naukę życia... 
Maryjo, do Ciebie się uciekam, do Ciebie zanoszę moje błagania. Wstaw się u Boga za miłą Oblubienicę Chrystusa, umiłowanego Syna Twojego - [Kościół], a także za Jego namiestnika na ziemi - [papieża]. Spraw, aby otrzymał on światło i znalazł odpowiedni sposób dokonania reformy świętego Kościoła... 
Proszę Cię też, Maryjo, za tymi, których uczyniłaś przedmiotem mojej miłości i pragnień. Rozpal ich serca tak mocno, aby nie były jako wygasły popiół, lecz jako rozżarzone węgle płonące wielką miłością do Boga i do bliźniego. Niechaj ich łodzie będą tak pełne, żeby w czasie próby mogli wyżywić siebie i swoich bliźnich... Proszę Cię za tymi, których mi powierzyłaś...
Amen. 
---
Fragmenty modlitwy, jaką uczniowie św. Katarzyny ze Sieny usłyszeli z jej ust w Uroczystość Zwiastowania Pańskiego w 1379 roku, czyli na rok przed jej śmiercią. Tekst polski cyt. za: św. Katarzyna ze Sieny, Modlitwy, przekład i opracowanie Ludmiła Grygiel, Wydawnictwo "W Drodze" Poznań 1990, s. 47-51. 
Trzykropki w wyżej przytoczonym tekście oznaczają ominięcie jakiegoś - dłuższego lub krótszego - fragmentu tekstu. Słowa w nawiasach kwadratowych to wyjaśnienia od autorki posta. 
Czytaj dalej »
Labels:
,

lutego 03, 2026

"Niech Pan obdarzy cię pokojem"

Pierwszego stycznia w naszym domu w Krakowie zakończyły się rekolekcje dla dziewczyn i młodych kobiet: "Sylwester w klasztorze. Rekolekcje o pokoju". Rekolekcje prowadziłyśmy my, misjonarki, a Msze święte z homilią odprawiali dla nas bracia dominikanie z krakowskiego klasztoru oraz ksiądz wikariusz z naszej parafii. To był bardzo intensywny i piękny czas: przeżyłyśmy trzy dni rozważając między innymi to, co Słowo Boże uczy nas na temat pokoju jako Bożej obietnicy. Na koniec rekolekcji usłyszałyśmy homilię, która podsumowała wszystko. Była zbyt piękna i zbyt bogata treściowo, żeby pozwolić jej popaść w niepamięć... Dziś, za zgodą kaznodziei, o. Artema OP, publikujemy jej pełny tekst.

Rozpoczynamy nowy rok. Wchodzimy w czas, którego jeszcze nie znamy, z jego obietnicami, ale również z jego niepokojami. Dlatego w sposób naturalny, my, którzy jesteśmy parą, co się ukazuje na krótko a potem znika, jak mówi św. Jakub, jesteśmy tymi, którzy „nie wiedzą, co jutro będzie” (por. Jk 4,14), pytamy: co mnie czeka?

Kościół jednak w dzisiejszej liturgii przesuwa akcent i stawia inne pytanie: nie „co”, ale „kto”. Komu powierzam swoje życie? Dlatego pierwszym słowem, jakie dziś słyszymy z Księgi Liczb, nie jest prognoza ani ostrzeżenie, lecz błogosławieństwo Aarona: „Niech Pan cię błogosławi i strzeże… niech zwróci ku tobie swoje oblicze i obdarzy cię pokojem” (Lb 6,24-26).

Czym jest ten pokój, którego Kościół życzy nam na progu nowego roku? Bo jeśli Kościół odważa się życzyć nam pokoju na początku wszystkiego, musi chodzić o coś więcej niż tylko brak trudności. Święty Augustyn podpowiada, że pokój to tranquillitas ordinis (De civitate Dei, XIX, 13), spokój ładu, to wewnętrzny porządek, który nie rodzi się z naszych ludzkich starań, ale przychodzi jako dar, zgodnie ze słowami Pana Jezusa: „Pokój zostawiam wam, pokój mój wam daję. Nie tak jak daje świat, Ja wam daję” (J 14,27).

W pierwszym wezwaniu tego błogosławieństwa słyszymy: „Niech Pan cię błogosławi i strzeże”. Ale jak Bóg nas strzeże w świecie pełnym niepokoju, zagrożeń? Czy obiecuje brak problemów? Odpowiedź Boga słyszymy w drugim czytaniu: „Gdy nadeszła pełnia czasu, zesłał Bóg Syna swego…, abyśmy mogli otrzymać przybrane synostwo” (Ga 4,4-5). To jest klucz do Bożego bezpieczeństwa. Bóg strzeże człowieka nie przez usunięcie burz, ale przez przywrócenie relacji. Grzech zniszczył ład, czyniąc nas sierotami. Łaska przywraca fundament: człowiek znów może zawołać w Duchu Świętym: „Abba, Ojcze!” (Rz 8,15). I na tym właśnie polega Augustyński ład: wiedzieć, kim się jest wobec Boga. Gdy wiem, że jestem synem czy córką Boga, jestem bezpieczny, nawet gdy wokół szaleje wichura. Wierzę, że mogę na Nim się oprzeć, gdyż spełni się obietnica Psalmu: „Okryje cię swymi piórami i pod Jego skrzydłami będziesz bezpieczny” (Ps 91,4). Tylko w tej zależności, „jedynie w Bogu” jak wyznaje inny Psalmista, „spokój znajduje moja dusza” (Ps 62,2).

Drugi dar błogosławieństwa prowadzi nas jeszcze głębiej: „Niech Pan rozpromieni nad tobą swoje oblicze.” Nie chodzi już tylko o świadomość, że Bóg istnieje, ale o spotkanie, o relację, o spojrzenie miłości. Serce, które widzi oblicze Boga, odpowiada wołaniem: „Szukam, o Panie, Twojego oblicza” (Ps 27,8). Pokój nie rodzi się z dystansu, lecz z bliskości.

W tym świetle rozumiemy sens słów psalmu: „Obfity pokój dla miłujących Twe Prawo” (Ps 119,165). Nie chodzi tu o przywiązanie do przepisów, lecz o miłość do woli Ojca, tej samej woli, którą w pełni objawił i wypełnił Chrystus (por. Mt 5,17). On nie przyszedł znieść Prawa, lecz je wypełnić, ukazując, że jego sercem jest miłość i miłosierdzie. Dlatego może powiedzieć: „Weźcie na siebie moje jarzmo…, bo jarzmo moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie” (Mt 11,29-30). To jest jarzmo miłości, a nie lęku. Kto kocha Boga, ten pragnie tego, czego pragnie Bóg. A gdy wola człowieka zostaje zjednoczona z wolą Boga, znika wewnętrzne rozdarcie. Miłość porządkuje pragnienia, ustawia wszystko na właściwym miejscu i rodzi trwały pokój. Pokój ten jest dziełem miłości, ponieważ tylko miłość wywyższa nas do Jego Niebieskiego Tronu, wiąże nas z Bogiem, który jest niezmienny, „u którego nie ma zmienności ani cienia odmiany” (Jk 1,17).

I wreszcie finał błogosławieństwa: „Niech obdarzy cię pokojem”. Ewangelia pokazuje nam ten pokój w praktyce, prowadząc nas do Betlejem. Pasterze znajdują Dziecię, Mesjasza, Pana, który, jak napisze później św. Paweł, sam „jest naszym pokojem” (Ef 2,14), bo w Nim pojednanie z Ojcem staje się rzeczywistością.

Ale spójrzmy również na obecną przy żłóbku Pannę Maryję, Świętą Bożą Rodzicielkę. Wokół Niej panował zewnętrzny nieład: ubóstwo stajni, niepewność jutra, hałas przybywających pasterzy. A jednak św. Łukasz notuje, że Maryja „zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu” (Łk 2,19). Ona staje dla nas wzorcem, ikoną tranquillitas ordinis. W Jej wnętrzu był pokój, ponieważ Bóg był na pierwszym miejscu, zgodnie z Jej wcześniejszym wyznaniem: „Oto ja służebnica Pańska” (Łk 1,38). Wszystko, co Ją spotykało – radość i trud – odnosiła do Niego. Składała te wydarzenia w całość w świetle Bożej obecności. Panna Maryja uczy nas dzisiaj, że pokój w nowym roku nie będzie polegał na braku problemów, lecz na obecności Boga w centrum naszego życia.

Drodzy bracia i siostry! Bóg nie daje nam pokoju jak magicznego talizmanu chroniącego przed złem świata: On daje nam Siebie. Dlatego weźmy to prastare błogosławieństwo Aarona jako program na nadchodzący rok:
Niech Pan nas błogosławi i strzeże, przypominając nam w każdej trudności słowa Izajasza: „Nie lękaj się, bo cię wykupiłem, wezwałem cię po imieniu; tyś moim!” (Iz 43,1). Niech rozpromieni nad nami swoje oblicze, byśmy porządkowali nasze życie miłością, a nie lękiem. I niech obdarzy nas pokojem, tym głębokim spokojem ładu, „który przewyższa wszelki umysł” (Flp 4,7), a którego nikt nam nie zdoła odebrać, gdyż ten pokój nie jest owocem okoliczności, lecz obecności Boga, który jest Miłością, któremu niech będzie cześć, chwała i uwielbienie, teraz i na wieki wieków. Amen.

br. Artem Kondratev O.P. 

Czytaj dalej »
Labels:
, , ,

stycznia 28, 2026

Świętego Tomasza twarz odzyskana

Panie i panowie, w artykule internetowym zobaczyłam dziś podobiznę św. Tomasza z Akwinu odtworzoną na podstawie jego czaszki! (Mnie osobiście ucieszyło to niezmiernie, bo nijak nie potrafię sobie wybrazić ludzi, których nigdy nie widziałam...) 

Zachęcona przez kogoś ze znajomych przeczytałam artykuł opublikowany w lutym 2025 w brytyjskim serwisie prasowym Daily Mail. Dziennik ten wydaje się być wiarygodnym źródłem informacji; jest jednym z najpoczytniejszych serwisów prasowych online na świecie. 

Oto link https://www.dailymail.co.uk/news/article-14358905/Saint-Christian-Thomas-Aquinas-face-revealed.html. Jeżeli ktoś nie zna angielskiego, może zerknąć na poniższe tłumaczenie. I koniecznie zobaczcie zdjęcia!  
Święty, którego nauki „stanowią podstawę wiary chrześcijańskiej”, po raz pierwszy od 750 lat może być oglądany – a teraz znamy również traumatyczną przyczynę jego śmierci.

Tomasz z Akwinu przez wieki kształtował doktrynę katolicką, opowiadając się za wiarą opartą na rozumie i nauce oraz przedstawiając pięć logicznych „dowodów” na istnienie Boga. Ale zmienił też świecką filozofię, łącząc moralność z naturą ludzką i wpłynął na współczesne poglądy na temat wolności człowieka i granic władzy rządowej.

Doradzał członkom rodziny królewskiej, szlachcie i kilku papieżom, a Cambridge Dictionary of Philosophy nazwał go „najbardziej wpływowym myślicielem średniowiecza”.

Teraz twarz Akwinaty, patrona edukacji, można zobaczyć po raz pierwszy od 750 lat, po tym jak naukowcy wykorzystali jego czaszkę do odtworzenia jego rysów twarzy.

Cicero Moraes, główny autor nowego badania, powiedział: „Początkowo zrekonstruowaliśmy czaszkę na podstawie danych fotograficznych i strukturalnych.

Czaszka nie miała zębów ani szczęki, więc musieliśmy odtworzyć te struktury na podstawie pomiarów wykonanych na podstawie tomografii komputerowej czaszek żyjących osób.

Po ukończeniu czaszki wykorzystaliśmy kilka technik, aby odtworzyć twarz”.

„Obejmowały one wykorzystanie danych zebranych od żywych dawców w celu wyznaczenia prawdopodobnej grubości tkanki miękkiej w różnych punktach czaszki oraz odtworzenia struktury twarzy.

Inną zastosowaną techniką była deformacja anatomiczna, polegająca na wirtualnym dostosowaniu twarzy i czaszki żywego dawcy do wymiarów św. Tomasza z Akwinu, co pozwoliło odtworzyć jego prawdopodobny wygląd.

Pan Moraes powiedział: „Ostatecznie połączyliśmy wszystkie te dane, aby stworzyć podstawowe popiersie, a także wygenerować kolorową wersję opartą na ikonografii świętego”.

Była to, jak powiedział, „skromna” twarz.

Rekonstrukcja nastąpiła po tym, jak inne badania ujawniły, że przyczyną śmierci filozofa mogło być „urazowe uszkodzenie mózgu”.

Tomasz z Akwinu został zaproszony na Sobór Lyonu II w 1274 r., gdzie papież Grzegorz X miał nadzieję uleczyć „wielką schizmę” między Kościołem katolickim a prawosławnym.

Chociaż Tomasz z Akwinu wyruszył w podróż w dobrym zdrowiu, nigdy nie dotarł na miejsce, a jego śmierć przypisywano różnym przyczynom, takim jak choroba, zabójstwo lub uderzenie w głowę.

Obecnie wydaje się, że najprawdopodobniej przyczyną śmierci był przewlekły krwiak podtwardówkowy, w wyniku którego krew gromadziła się między mózgiem a czaszką. W badaniu podkreślono relacje świadków, którzy twierdzą, że Akwinata uderzył głową o powalone drzewo w drodze z Neapolu na sobór . Filozof przeżył upadek i zatrzymał się, aby dojść do siebie, najpierw w Maenza – 45 mil na południowy wschód od Rzymu, a następnie w opactwie Fossanova.
Jednak jego stan się pogorszył i zmarł kilka tygodni później.

Autorzy piszą: „Większość przewlekłych krwiaków podtwardówkowych (cSDH) poprzedza jakiś rodzaj niewielkiego lub umiarkowanego urazu głowy”.

Kontynuują: „Krytyczna analiza relacji z ostatnich tygodni jego życia stanowi mocny argument przemawiający za cSDH. Klasyczna historia kliniczna obejmuje stosunkowo niewielki uraz głowy, okres przytomności, a następnie stopniowe pogorszenie stanu w miarę rozprzestrzeniania się krwiaka w ciągu kilku tygodni. Akwinata nie był chory przed urazem głowy, a gwałtowne zderzenie z drzewem na Via Latina oznaczało początek jego śmierci. Inne relacje opisujące niejasną chorobę, zatrucie lub jakąś etiologię zakaźną nie są zgodne z zachowanymi współczesnymi relacjami”. Badanie zostało opublikowane w czasopiśmie „World Neurosurgery” przez lekarzy Gabriela LeBeau, Abdula-Rahmana Alkiswani i Paula Camaratę oraz teologa Daniela Mauro.

Dwie czaszki przypisuje się św. Tomaszowi z Akwinu, jedna znajduje się w Tuluzie we Francji, a druga w Priverno we Włoszech. LeBeau, Alkiswani, Camarata i Mauro zbadali zdjęcia tej drugiej i uznali ją za „niejednoznaczną”. Pan Moraes oparł swoją rekonstrukcję na pierwszej z nich. „Zdecydowaliśmy się przybliżyć twarz tej przechowywanej we Francji, ponieważ znaleźliśmy więcej danych historycznych i strukturalnych na jej temat niż na temat tej przechowywanej we Włoszech” – powiedział.

Jego współautor José Luis Lira, prezes Brazylijskiej Akademii Hagiologii, podsumował znaczenie św. Tomasza z Akwinu. Powiedział: „Św. Tomasz z Akwinu ma ogromne znaczenie dla teologii i filozofii. Scholastyka, która godzi chrześcijaństwo z systemem racjonalnego myślenia, zwłaszcza filozofią grecką, ma za swoją podstawową pracę Summa Theologica św. Tomasza z Akwinu. Tekst ten ma niemal uniwersalny charakter, ponieważ korzysta z niego nawet świat prawniczy. Jego nauki stanowią również podstawę wiary chrześcijańskiej, co było zasadniczo tym, czego pragnął jako ksiądz”. Pan Moraes, dr Lira i ich współautor, Thiago Beaini, specjalista medycyny sądowej na Uniwersytecie Uberlândia w Brazylii, planują obecnie opublikować swoje badania w recenzowanym czasopiśmie naukowym.

Święty Tomaszu z Akwinu, nasz starszy bracie, patronie studentów, wykładowców i wielu naszych sióstr, módl się za nami!  

SM

Na grafice wykorzystano podobiznę św. Tomasza z Akwinu stworzoną po badaniach jego czaszki (zdjęcie z opisywanego artykułu). 


Czytaj dalej »
Labels:

listopada 30, 2025

Sylwester w klasztorze 2025: "Rekolekcje o pokoju"

Po raz kolejny zapraszamy dziewczyny i młode kobiety na sylwestrowo-noworoczne rekolekcje: "Sylwester w klasztorze"!  

A co mi da uczestnictwo w tych rekolekcjach? 
Co Tobie może dać, tego oczywiście nie wiemy. Ale wiemy, że rekolekcje to szansa na zatrzymanie się w życiu, na bycie z Bogiem sam na sam, na słuchanie Go przez Jego Słowo i świadectwo innych wierzących. Tym razem będziemy wpólnie szukać odpowiedzi na pytania:
- Jak żyć w pokoju, kiedy czasy trudne, a przyszłość niepewna?
- Pan Jezus powiedział: "Pokój mój daję wam!". Obiecał pokój, czyli co dokładnie?
- A co robić z zamieszaniem, które mam w moim życiu i w sobie?
"REKOLEKCJE O POKOJU": Sylwester w klasztorze dla dziewczyn i młodych kobiet
29 grudnia 2025 - 1 stycznia 2026  
Od poniedziałku 29 grudnia, od godz. 17:30, do czwartku 1 stycznia (zakończenie około godziny 14:00).

Gdzie? 
W Krakowie, w domu przy ul. ks. Ferdynanda Machaya 24. Wydarzenie ma charakter stacjonarny, czyli na miejscu są wszystkie spotkania rekolekcyjne, posiłki i nocleg.

Kto prowadzi? 
Wszystkie spotkania w ramach rekolekcji są prowadzone przez nas, czyli przez bezhabitowe siostry zakonne. 

Co jest w programie?
- modlitwa Słowem Bożym (w tym Liturgia godzin, czyli modlitwa z brewiarzem w ręku)
- konferencje i praca w grupach
- czas wyciszenia na osobistą modlitwę i refleksję
- adoracja Najświętszego Sakramentu. 
Msza święta będzie we wtorek, w środę i w czwartek. 
W czasie rekolekcji jest możliwość spowiedzi oraz indywidualnych spotkań z prowadzącymi.
Tylko w tym terminie jest przewidziany bonus: nietypowy przerywnik sylwestrowy. ;)

Tematy konferencji:
1. „Pan cię obdarzy pokojem”. Pojęcie pokoju w Piśmie Świętym
2. „Czemu zwątpiłeś, małej wiary?”, czyli o burzach na jeziorze życia
3. „Pan jest moim pasterzem”: mam beczeć i dzwonić dzwoneczkiem?
4. Rozbrojenie serca przed Bogiem
5. „Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój”. Jak stawać się osobą, która wprowadza pokój?

Co zabrać ze sobą?
- Pismo św. w wersji papierowej (Stary i Nowy Testament),
- notatnik,
- przybory toaletowe i buty na zmianę
- śpiwór (jeśli go masz).

Cena? 
Nie ma jakiejś określonej opłaty za udział w rekolekcjach. Zostaw nam coś na pokrycie kosztów organizacyjnych.

Informacje i zapisy:
Messenger https://m.me/misjonarkiszkoly
e-mail: sabina.m.op[@]gmail.com (kopiując adres usuń nawiasy!).
Ilość miejsc ograniczona. Zapisy do 25 grudnia albo do wyczerpania miejsc.
Zapraszamy!
Z modlitwą
misjonarki szkoły (bezhabitowe siostry dominikanki)

PS Uwaga! Można udostępniać wydarzenie na Facebooku https://www.facebook.com/events/2379776675788653. "Dołączenie do wydarzenia na Fb" nie jest równoznaczne z zapisaniem się na rekolekcje!
Czytaj dalej »
Labels:
, , , , ,
Subskrybuj: Posty (Atom)