czerwca 12, 2026

Serce Jezusa

"Wiecie, że aby przeciwdziałać jansenizmowi [- mówiła Luigia Tincani do sióstr -] Pan objawił świętej Małgorzacie Marii swoją miłość do ludzi oraz swój ból z powodu ludzkiej niewdzięczności. Kult Najświętszego Serca ma przede wszystkim na celu oddanie czci Słowu Wcielonemu za Jego miłość do nas i Jego miłosierdzie. Istnieje jednak jeszcze jeden aspekt boskiej działalności Duszy Jezusa, który wychwalamy w litanii do Najświętszego Serca, które w dużej mierze odnoszą się właśnie do Duszy Jezusa, a jest nim chwała oddawana Bogu. Dusza Jezusa jest istotą, która najbardziej i najlepiej chwaliła Boga na ziemi, która dziękowała Mu i wielbiła Go tak, jak na to zasługuje. 

Aż do piątego dnia stworzenia stworzenie nie potrafiło dostrzec i wychwalać Boga. Pierwszą czynnością Adama było rozpoznanie Stwórcy i oddanie Mu czci. Świat nie był już niemy, zyskał głos – głos człowieka; jednak ten głos nie był w stanie oddawać Bogu chwały godnej Boga, uczcić Go i kochać w sposób odpowiedni dla Stwórcy. W końcu na ziemię zstąpiło Słowo, zjednoczone hipostatycznie ze stworzoną duszą Jezusa, i oto ta Najświętsza Dusza, od pierwszej chwili życia w czystym łonie Maryi, ofiarowała Bogu cześć i chwałę, na które On zasługuje. Teraz Bóg jest kochany, wielbiony i czczony przez Boską Osobę. Ale Jezus jest też Człowiekiem, a my, zjednoczeni z Nim, możemy kochać, wielbić i dziękować Trójcy Świętej w należyty sposób. Powiedziałam „zjednoczeni z Nim”, ale lepiej powiedzieć „w Nim”, pozwalając, by to sam Jezus wielbił i czcił w nas. 

Aby jednak to uczynić, trzeba o sobie zapomnieć i sprawić, by najgłębszym i nieustannym pragnieniem naszej duszy było - tak jak dla Jezusa - oddawanie chwały Ojcu. Wejdźmy do Serca Jezusa, do Jego najświętszej Duszy, starajmy się tam nauczyć miłości, ofiary, uwielbienia".
Luigia Tincani, założycielka Misjonarek Szkoły 
---
Powyższe słowa zostały skierowane przez Matkę Tincani do współsióstr w Loreto, 28 czerwca 1942 roku. Tekst publikowany pod tytułem Vogliamo essere un canto a Dio [Chcemy być pieśnią dla Boga] w: Sequela Christi. Scritti e discorsi della Madre Luigia Tincani. Vol. III 1935-1943 [Naśladowanie Chrystusa. Pisma i przemówienia Matki Luigii Tincani. tom III], Roma 1974, s. 270-271. Tłumaczenie z języka włoskiego - własne. 
Płaskorzeźba "Serca Pana Jezusa". Ogród w domu generalnym w Rzymie


Czytaj dalej »
Labels:
, , , ,

czerwca 04, 2026

Jak mamy się modlić?

A jak modlą się "Misjonarki Szkoły"? Mają jakieś specjalne modlitwy? 

Założycielka naszego zgromadzenia zakonnego uczyła nas, że przede wszystkim mamy się modlić tak, jak uczy nas tego Kościół, jak uczy nas liturgia: "Przez Chrystusa, z Chrystusem i w Chrystusie":  

"Mamy się nauczyć być duszami adorującymi, tak jak nasza święta Matka Katarzyna, która w domu była pracowita i służyła wszystkim, ale w głębi duszy żyła z Bogiem. (...)

Aby być duszami adorującymi, powinniśmy starać się pozostawać zjednoczone z Jezusem, ponieważ tylko zjednoczone z Nim możemy doskonale wielbić Boga. Nasza pobożność musi być stabilna, pewna i ugruntowana wewnętrznie. Z ducha pobożności mają wynikać nasze czyny, wykonywane dla Jezusa, w Jezusie, "przez Chrystusa, z Chrystusem i w Chrystusie", jak mówi liturgia. Nie powinniśmy polegać na sobie, ani nie powinniśmy eksponować siebie. W nas ma królować Jezus, a my mamy zatracić się w Nim, tak aby Ojciec w tym, kim jesteśmy i co robimy, widział obraz i dzieło swojego Boskiego Syna. Tego uczy nas Kościół, gdy poleca nam kierować wszystkie modlitwy do Boga „przez naszego Pana Jezusa Chrystusa”.

Powinniśmy Go kochać nawet bez serca, to znaczy nawet wtedy, gdy nie czujemy, jak serce bije z miłości do Niego, ponieważ „miłość polega na woli kochania”, a nie na uczuciach. Przyzwyczajajmy się do modlitwy w jedności z Duszą Jezusa, tak nauczymy się prawdziwej miłości do Boga i do naszych braci. (...)

Nasza pobożność powinna utrzymywać nasze spojrzenie skierowane w górę, od dachu w górę, ku Bogu, a nie od dachu w dół, myśląc tylko o sobie. Mamy kontemplować, kochać Boga dla Niego samego, a nie tylko dlatego, że jest dla nas dobry i okazuje nam miłosierdzie. Nasze własne interesy duchowe powinny nas mniej obchodzić niż chwała i cześć Boga; mamy kochać siebie ze względu na Boga, a nie na nas samych.

Nasza pobożność ma skupiać się na tym, co istotne, sięgać do sedna wielkich prawd wiary, nie zatrzymując się na drobnych praktykach zewnętrznych; ma to być pobożność silnie zakorzeniona w liturgii i podążająca za nauczaniem Kościoła, który jest nauczycielem prawdy i kultu. Msza Święta wraz z liturgią godzin stanowi centralny punkt naszego życia modlitewnego; jest to rdzeń, który nie może zostać przytłoczony przez prywatne praktyki religijne".

Luigia Tincani, założycielka Misjonarek Szkoły
---
Słowa te zostały skierowane przez Matkę Tincani do współsióstr podczas otwarcia nowej siedziby domu generalnego i studentatu w Rzymie, przy Via Sardegna 44, w uroczystość Bożego Ciała 4 czerwca 1942 roku. Cytujemy za: Sequela Christi. Scritti e discorsi della Madre Luigia Tincani. Vol. III 1935-1943, Roma 1974, s. 223-226. Tłumaczenie z języka włoskiego - własne. 


Czytaj dalej »
Labels:
, , , , ,

maja 30, 2026

Centralne obchody pięćdziesięciolecia śmierci założycielki Luigii Tincani

50 lat temu - 31 maja 1976 roku - zmarła nasza założycielka, Matka Luigia Tincani (1887-1976).
Zapytacie: po co świętować czyjąś śmierć? 
My nie świętujemy śmierci. Wierzymy, że pięćdziesiąt lat temu Bóg wezwał ją do siebie. My dziękujemy Mu za życie i posługę tej dzielnej i świętej kobiety. 
  • W sobotę 30 maja 2026 roku, w Rzymie w bazylice św. Sebastiana za Murami przy Via Appia Antica 136 odbędzie się okolicznościowy wykład i Msza święta. Wykład na temat "Wkład Luigii Tincani oraz Misjonarek Szkoły w powstanie i rozwój skautingu" wygłosi Pani prof. Paola Dal Toso. 
  • W niedzielę, 31 maja 2026 o godz. 8.00, ks. bp Andrea Carlevale, biskup odpowiedzialny za sektor Rzym-południe, odprawi Mszę św. w kaplicy domu generalnego przy Via Appia Antica 226, w którym to domu 50 lat temu Luigia Tincani przeszła do wieczności. 
  • Również w niedzielę 31 maja we włoskiej telewizji publicznej odbędzie się premiera filmu dokumentalnego o Matce Luigii (na ten temat jest osobny post w blogu: https://misjonarkiszkoly.blogspot.com/2026/05/cicha-rewolucja-luigii-tincani.html). 
Chwała Bogu!

 

Czytaj dalej »
Labels:
,

maja 29, 2026

Cicha rewolucja Luigii Tincani

„Cicha rewolucja Luigii Tincani” to przemiana życia wielu ludzi, jaka dokonała się - i wciąż się dokonuje - dzięki myśli i działalności kobiety, która sto lat temu miała odwagę mówić o "powołaniu intelektualnym kobiety". A to były czasy, kiedy we Włoszech połowa dziewcząt i kobiet była analfabetkami...  

Przez całe życie bardzo leżało jej na sercu kształcenie i wszechstronna formacja młodych. Była nauczycielem z pasją do nauczania, zaangażowanym również w formację nauczycieli i sióstr zakonnych oraz reformy włoskiego szkolnictwa. Dzięki jej pomysłom i zaangażowaniu powstawały kursy, szkoły, bursy, akademiki, Wyższa Szkoła Pedagogiczna dla sióstr zakonnych (dzisiejszy uniwersytet LUMSA). Instytucje te wywarły realny wpływ na formację pokoleń dzieci, młodzieży i nauczycieli. 

Swoje myślenie o wychowaniu uformowała na solidnych podstawach filozoficznych, np. na nauczaniu św. Tomasza z Akwinu. Dzisiaj jej styl myślenia o wychowaniu, nauczaniu i relacji nauczyciel - uczeń nazwalibyśmy pedagogiką dialogu. 

Pięćdziesiąt lat temu - 31 maja 1976 roku - odeszła do wieczności. Ale zostało po niej cenne dziedzictwo: ludzie uformowani na jej stylu myślenia i działania. 

Dziełem jej życia jesteśmy my: misjonarki szkoły, bezhabitowe zgromadzenie zakonne, w którym kobiety wierzące oddają się całkowicie Bogu przez konsekrację zakonną, a ludziom przez kształcenie, wychowanie, towarzyszenie...

Luigia Tincani (1887-1976), założycielka naszej Unii. Co w 2026 roku mówią o niej ludzie, dla których jej życie i nauczanie jest ważnym punktem odniesienia? 

"Luigia Tincani była przekonana, że szkoła jest nie tyle miejscem nauczania, co przeżywania relacji, która ma charakter wychowawczy (relazione formante)".

"Była przekonana, że życie jest sztuką. Nie chodzi o zwykłe uczenie idei, pojęć, przekazywanie wiedzy, ale o naukę życia, nauczanie życia, pełne przeżywanie naszego człowieczeństwa". 

"Luigia Tincani jest kobietą pełną pasji do człowieka i naszego człowieczeństwa i jest przekonana, że nasze człowieczeństwo jest zadaniem. Stajemy się ludźmi, jesteśmy powołani do realizacji naszego człowieczeństwa, ale (…) stajemy się ludźmi dzięki komuś innemu (...), komuś, kogo uznajemy za autorytet. Luigia Tincani jest przekonana, że autorytet nie jest przymusem, nie jest czymś, co się narzuca, ale uznajemy za autorytet tę osobę, która pozwala nam stać się ludźmi, realizować nasze człowieczeństwo". 

"Była przekonana, że podstawowym zadaniem autorytetu jest nauczenie wolności. Rodzimy się zdolni do wolności, ale stajemy się naprawdę wolni z czasem. A autorytet jest tym, kto uczy nas tej wolności. A czym jest wolność dla Tincani? (...) wolność to umiejętność chcenia. Mamy bowiem bardzo proste wyobrażenie o wolności: wolność jako robienie tego, co się chce. W rzeczywistości Tincani mówi, że wolność to pragnienie tego, co się robi, bardziej niż robienie tego, co się chce. To znaczy [bycie wolnym to] bycie naprawdę zdolnym do pragnienia tego, co robimy, stanie się jednym z samym sobą. Wychowawca dąży do tego, by uczeń stał się samodzielny, by stał się zdolny do bycia osobą wolną i niezależną, a tym samym by w końcu sprawił, że autorytet stanie się zbędny"

Powyższe cytaty pochodzą z nakręconego we Włoszech filmu dokumentalnego "La rivoluzione silenziosa di Luigia Tincani" [Cicha rewolucja Luigii Tincani]. W filmie tym wypowiada się kilka naszych sióstr, które osobiście znały Matkę Tincani oraz rektorzy i wykładowcy uniwersytetu LUMSA, który stara się kształcić kolejne pokolenia "w stylu Tincani". 

Kwietniowa prapremiera w rzymskim kinie Adriano zgromadziła przed wielkim ekranem między innymi nas, misjonarki szkoły, wykładowców i pracowników uniwersytetu LUMSA oraz pokolenia studentek i absolwentek. Było pięknie! 

Film będzie można oglądać we w włoskiej telewizji publicznej 31 maja 2026. Tego dnia o 17:30 odbędzie premiera na kanale edukacyjnym Rai Scuola. Potem materiał będzie dostępny na RaiPlay (platformie VOD telewizji publicznej). 

Czy da się go obejrzeć również w Polsce? Tego jeszcze nie wiemy, ale mamy taką nadzieję. 
Zdjęcie z prapremiery. Rzym, Cinema Adriano, 15 kwietnia 2026. 

Tekst artykułu, tłumaczenie fragmentów filmu oraz zdjęcie - własne. Byłam, słyszałam, widziałam. SM

Dla włoskojęzycznych i dociekliwych:
Zwiastun na YouTube: 


Czytaj dalej »
Labels:
, , , , , , ,

maja 24, 2026

Maryjo, przybytku Ducha Świętego - módl się za nami!

Na mapie Krakowa jest takie miejsce, w którym od kilku lat grupa zapaleńców śpiewa majówki pod kapliczką. Kapliczka ta stoi przy ul. Filtrowej, na pograniczu dwóch parafii: św. Jana Kantego (na Os. Widok) i św. Antoniego z Padwy (w Bronowicach Małych). W dni powszednie o godz. 20:00 zbiera się tam kilkadziesiąt osób. Zaczynamy od śpiewanej Litanii loretańskiej, potem czytamy tekst przygotowany na dany dzień, śpiewamy pieśni maryjne. Spotkanie kończymy wspólnym Apelem jasnogórskim. 

W tym roku wszystkie czytane teksty to komentarze do Litanii loretańskiej. Oto tekst z nabożeństwa majowego w sobotę 23 maja 2026 roku:  

W Litanii loretańskiej są trzy wezwania, w których nazywamy Maryję przybytkiem: „Przybytku Ducha Świętego”, „Przybytku chwalebny”, „Przybytku sławny pobożności”. W tekście łacińskim w tych wezwaniach jest użyte słowo „naczynie” (vas); słowo „naczynie” było też w staropolskim przekładzie, używanym jeszcze przed Soborem Watykańskim II. Obydwa wyrażenia – „przybytek” i „naczynie” – sugerują, że Maryja jest szczególnym „miejscem” przebywania Bożego Ducha. 

Co oznacza słowo przybytek? To miejsce w Namiocie Spotkania, w którym chwała Pańska mieszkała podczas wędrówki Izraela przez pustynię. W późniejszych czasach przybytek był najbardziej świętą i wewnętrzną częścią Świątyni Jerozolimskiej. 

Dlaczego Maryję możemy nazywać przybytkiem Ducha Świętego? Określenia „Świątynia Ducha Świętego” oraz „Przybytek Ducha Świętego” były używane w odniesieniu do Maryi od wczesnych wieków chrześcijaństwa zarówno w pismach Ojców Kościoła, jak i w tekstach liturgicznych. Nazywanie Maryi przybytkiem Ducha Świętego podkreśla wyjątkowo intymną relację pomiędzy Nią a Duchem Świętym. Duch Święty wprowadzał Maryję w pełnię swojej obecności i działania, a pełnia ta miała swój punkt szczytowy w chwili Wcielenia Syna Bożego. 

Najświętsza Dziewica została ogarnięta przez Ducha Świętego już w chwili poczęcia: Bóg zachował Ją od grzechu pierworodnego i uczynił Niepokalaną. Przywilej Niepokalanego Poczęcia został Jej udzielony ze względu na jej przyszłe Boże macierzyństwo: sam Bóg przygotował swojemu Synowi „godne mieszkanie” („godny przybytek”). [Takie słowa słyszymy np. podczas Mszy św. w Uroczystość Niepokalanego Poczęcia]. 

Teksty Pisma Świętego pokazują nam Ducha Świętego w kolejnych wydarzeniach z życia Maryi. Są to: zwiastowanie, nawiedzenie św. Elżbiety, cierpienie pod Krzyżem umierającego Syna oraz Jej obecność w Wieczerniku. W opisach tych wydarzeń widzimy, że Maryja nie tylko została obdarowana Duchem Świętym, ale z Nim współpracowała. W chwili zwiastowania Archanioł Gabriel zapowiedział jej: „Duch Święty zstąpi na Ciebie”, dlatego „poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus” (zob. Łk 1,31.35). A Ona wtedy dobrowolnie wyraziła zgodę na przyjęcie Ducha Świętego, dzięki któremu stała się Matką Syna Bożego. Bezpośrednio po zwiastowaniu wybrała się i poszła z pośpiechem w góry, do domu Zachariasza i Elżbiety, do dwojga starszych już ludzi. Jak relacjonuje św. Łukasz, na głos pozdrowienia Maryi, Duch Święty napełnił również Elżbietę. W Dziejach Apostolskich czytamy, że przed Zesłaniem Ducha Świętego „uczniowie Jezusa jednomyślnie trwali na modlitwie razem z niewiastami, Matką Jezusa i braćmi Jego” (Dz 1,14). 

To prawda, że relacja Maryi z Duchem Świętym jest relacją niepowtarzalną z racji jej Niepokalanego Poczęcia i Bożego Macierzyństwa. Ale do życia w relacji z Duchem Świętym Bóg wzywa też każdego z nas. Pamiętajmy, że świątynią Ducha Świętego jest każdy człowiek ochrzczony „w Imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”. „Czyż nie wiecie, żeście świątynią Boga i że Duch Boży mieszka w was?” – pytał Święty Paweł Apostoł w Pierwszym Liście do Koryntian. „Świątynia Boga jest święta, a wy nią jesteście” (1 Kor 3, 16-17). 

W ten wieczór wigilii Uroczystości Zesłania Ducha Świętego módlmy się, aby Duch Święty nieustanie nas odnawiał i prowadził do zbawienia. 

Maryjo, Przybytku Ducha Świętego – módl się za nami!

---
Bibliografia:
Jakub Kamiński OCD, Biblijne podstawy tytułów maryjnych w Litanii loretańskiej (Przybytek Ducha Świętego, Arka Przymierza), cz. 2, „Pod Płaszczem Maryi. Pismo formacyjne noszących szkaplerz karmelitański”, 2016, n. 1 (65), s. 3-6, https://karmelicibosi.pl/wp-content/uploads/2017/04/0239604-ppm-2016-1.pdf, dostęp 11 maja 2026.

ks. Antoni Tronina, Przybytek Ducha Świętego (Vas spirituale), http://www.ssb24.pl/tematy,307,0, dostęp 23 maja 2026.

PS Spokojnie, nie szukajcie nas na tym zdjęciu: żadna z widocznych osób nie jest misjonarką szkoły. ;)

Czytaj dalej »
Labels:
, ,

maja 02, 2026

Dzieci pytają o powołanie

Kwiecień 2026. Sobota. W ogrodzie naszego domu generalnego w Rzymie buszuje grupa dzieci. Przyjechały tu z sąsiedniej parafii, żeby przeżyć wyjazdowy dzień skupienia przed Pierwszą Komunią. Widzę tę grupę z okna mojego pokoju: cieszą się, biegają za piłką, niektóre dziewczynki zbierają stokrotki. Nagle gwar w ogrodzie cichnie. Aha, czyli mają teraz jakieś spotkanie. 

Przy obiedzie dowiaduję się więcej szczegółów, bo dwie nasze siostry poszły powitać tę grupę i powiedzieć, kim są i dlaczego mieszkają w tym dużym domu. Naprzeciwko mnie siedzi A., siostra pochodząca z Polski, która kilka miesięcy temu złożyła śluby zakonne. Dzieci zasypały ją poważnymi pytaniami: 
- Czy widziałaś Boga? 
- Nie. Nie widziałam Boga. Bóg jest duchem. 
 
- A jak cię powołał, skoro Go nie widziałaś? 
- Kiedy Bóg chce do ciebie przemówić, to znajdzie na to sposób. Do mnie przemówił przez słowa Pisma Świętego. 
 
- Ty jesteś młoda... 
- Nie jestem tak bardzo młoda. To raczej Bóg jest bardzo cierpliwy... Czekał na moje „tak” przez długi czas. 

- Czy trudno było porzucić swoją rodzinę i przyjechać do obcego kraju [z Polski do Włoch]? 
- Nie porzuciłam mojej rodziny. Jesteśmy w stałym kontakcie. Po prostu weszłam do nowej rodziny. Kiedy twoja mama poślubiła twojego tatę też zostawiła swój dom, żeby zbudować nowy z twoim tatą, ale to nie znaczy, że nie widuje swojej rodziny. Twoja rodzina zwyczajnie się powiększa. 
---
Kończy się Tydzień Modlitw o Powołania. Nadal prośmy Pana, aby ci, których powołuje do poświęcenia całego życia dla Jego Królestwa, mieli odwagę odpowiedzieć na Jego wołanie i żyć na miarę otrzymanej łaski.
Ogród w domu generalnym w Rzymie. Kwiecień 2026

Czytaj dalej »
Labels:
, ,

kwietnia 29, 2026

Święta Katarzyno ze Sieny, módl się za nami!

29 kwietnia w liturgii obchodzimy święto Katarzyny ze Sieny, dziewicy, Doktora Kościoła i patronki Europy.
Św. Katarzyna ze Sieny (1347-1380) to jedna z tych świętych kobiet, których wiara, życie i modlitwa przez wieki dają owoce w Kościele. Ta świecka dominikanka jest duchową przewodniczką zwłaszcza dla świeckich dominikanów i dla żeńskich zgromadzeń dominikańskich. Jej życie i myśl są też kluczem do zrozumienia duchowości i charyzmatu naszego zgromadzenia. Dlatego prosimy ją:
O św. Katarzyno,
rozpalona ogniem Ducha Świętego
i naznaczona ranami Chrystusa,
bądź naszą orędowniczką
przed Odkupicielem!
Już za życia Katarzyna była ceniona między innymi ze względu na "skuteczność" swojej modlitwy. Jeden z jej biografów zapisał, że pewnego dnia ktoś poprosił ją o modlitwę. Następnego dnia wyjaśniła spowiednikowi, że "otrzymała w pełni to, o co prosiła". A on zapytał ją: "Naprawdę Pan zawsze cię wysłuchuje?". Odpowiedziała: "Tak. Bo to Pan zsyła mi natchnienie, by prosić o to, co się Jemu podoba i dlatego nigdy nie może mi odmówić; nie mogę też mieć innego pragnienia, bo jeśli szukam czegoś, co Mu się nie podoba, natychmiast wybija mi to z głowy"*. 

Św. Katarzyno, nasza duchowa matko, módl się za nami i za całą Rodziną Dominikańską, byśmy byli tacy, jakimi Bóg chce nas mieć!
Na grafice fragmenty obrazu "Katarzyna otrzymuje stygmaty"**
* Cytat zostal zaczerpnięty z jednego z najwcześniejszych żywotów Świętej. "Legenda minor" została napisana po łacinie przez ucznia Sienenki, o. Tomasza Caffariniego OP. Korzystamy z wydania włoskiego, bo [chyba] nie istnieje tekst wydany po polsku. Tommaso di Antonio da Siena "Caffarini", Supplemento alla vita di S. Caterina da Siena. Libellus de Supplementum legende prolixe virginis beate Catherine de Senis, red. Angelo Belloni, Tito Centi, Wydawnictwo Nerbini, Firenze 2009, s. 81 (tłumaczenie na język polski - własne). 

** Dnia 1 kwietnia 1375 roku podczas modlitwy w kościele w Pizie Katarzyna otrzymała dar stygmatów. Scenę tę przedstawia obraz "Caterina riceve stimmate", którego autorami są Alessandro Franchi i Luisa Mussini. Obraz olejny na płótnie o wymiarach 128 cm na 77 cm powstał w 1902 roku. Można go oglądać w Sienie, w bocznym ołtarzu kościoła "S. Elisabetta della Visitazione". Kościół przy ulicy "Via dei Rossi" jest częścią domu macierzystego sióstr ze zgromadzenia "Sorelle dei Poveri di Santa Caterina da Siena". Ten sam artysta - Alessandro Franchi - jest też autorem niektórych fresków w Sanktuarium Domu św. Katarzyny w Sienie. 
---
Konsultacja merytoryczna: Międzynarodowe Centrum Studiów nad św. Katarzyną ze Sieny (Centro Internazionale di Studi Cateriniani). 
Czytaj dalej »
Labels:
, , ,
Subskrybuj: Posty (Atom)