MISJONARKI SZKOŁY

Strony

  • Strona główna
  • Kim jesteśmy?
  • Czy pani jest zakonnicą?
  • Historia Unii
  • Święta Katarzyna ze Sieny
  • Rekolekcje i spotkania internetowe
  • Zgromadzenia bezhabitowe
  • Skrzynka modlitewna
  • Na skróty po blogu
  • Kontakt

stycznia 06, 2015

To ona posłała misjonarki szkoły do Polski. Pożegnanie Anny Marii Balducci

5 stycznia 2015 roku, w wigilię uroczystości Objawienia Pańskiego, odeszła do Pana nasza siostra Anna Maria Balducci (1921–2015). Anna Maria była osobą bardzo zasłużoną dla naszego zgromadzenia (misjonarek szkoły), chociaż w szkole nie przepracowała nawet jednego dnia. To ona po śmierci założycielki została wybrana przełożoną generalną; urząd ten pełniła przez osiemnaście lat. W Unii przeżyła aż 72 lata.

Do zgromadzenia wstąpiła z dyplomem nauczycielki nauczania początkowego. Profesję zakonną złożyła w 1944 roku. Ukończyła też studium katechetyczne i uzyskała tytuł magistra z lettere (dosł. literatury – chodzi o odpowiednik naszej polonistyki, ale uprawniający do nauczania języka włoskiego, historii i geografii).

Obdarzona żywą inteligencją, szerokimi zainteresowaniami i głębokim zrozumieniem specyfiki i istoty naszego powołania przez całe długie i pracowite życie cieszyła się wielkim zaufaniem sióstr, poczynając od Matki założycielki Luigii Tincani, która zaraz po ślubach wieczystych mianowała ją odpowiedzialną za formację. Była mistrzynią kolejnych etapów formacji: od aspirantek i postulantek, przez nowicjuszki i siostry studentki, aż po przygotowanie do ślubów wieczystych (tzw. ostatnią probację).

U boku założycielki spędziła wiele lat jako jej „prawa ręka”: osobista sekretarka, radna generalna, a potem wikaria generalna. Była też odpowiedzialna za sekretariat misyjny naszego zgromadzenia i za tzw. wizyty kanoniczne w imieniu przełożonej generalnej. Brała udział we wszystkich zwyczajnych i nadzwyczajnych kapitułach generalnych Unii w latach 1949–2006; siostry zebrane na czterech kolejnych kapitułach (1955, 1961, 1967/1968, 1975) wybrały ją do tzw. rady generalnej. Po śmierci Luigii Tincani została wybrana przełożoną generalną i pełniła ten urząd aż przez trzy kolejne kadencje (1976–1994).

Anna Maria Balducci była zawsze „ożywiona głęboką i inteligentną miłością”, „pełna radości i otwarta na nowe inicjatywy”. „Mistrzyni modlitwy”, „przewodniczka w studiowaniu”, świadczyła życiem o głębokim zrozumieniu i umiłowaniu zakonnego posłuszeństwa i ubóstwa, wprowadzając „z wiernością i entuzjazmem” kolejne pokolenia sióstr w życie charyzmatem odkrytym w Kościele przez Luigię Tincani. Jako przełożona generalna rządziła Unią „z miłością, mądrością i radością”. Otworzyła wiele wspólnot we Włoszech, Pakistanie i Indiach; nowicjat w Pakistanie (1982) oraz w Indiach (1988). Zachęcona przez Jana Pawła II, który znał ją osobiście i bardzo ją cenił, wraz ze swoją radą zadecydowała o rozpoczęciu misji w Polsce. Decyzja ta zapadła w czerwcu 1989 roku, tuż po historycznych wyborach w Polsce. Niedługo później, 29 czerwca, propozycję wyjazdu do naszego kraju przyjęła jej imienniczka – Anna Maria Martinelli.

Wiele pracowała na rzecz upowszechnienia naszego charyzmatu i postaci założycielki; była świadkiem w jej procesie beatyfikacyjnym. Była jedną z dwóch sióstr odpowiedzialnych za sprawę przeniesienia doczesnych szczątków Luigii Tincanii i współzałożyciela o. Ludwika Fanfaniego OP z cmentarza Verano do Bazyliki Santa Maria Sopra Minerva w Rzymie (w 2004 roku). W ostatnich latach życia współpracowała z siostrą odpowiedzialną za proces beatyfikacyjny założycielki w przygotowaniu publikacji kolejnych jej pism. Pomimo podeszłego wieku cechowała ją jasność umysłu i celność sądów; była obowiązkowa, wierna modlitwie i serdeczna wobec wszystkich.

Ostatnie lata życia spędziła pod troskliwą opieką sióstr w domu generalnego. W 2007 roku wylew krwi do mózgu znacznie ograniczył jej aktywność, zwłaszcza umysłową. Mimo to jej promienny uśmiech, którym niezmiennie obdarzała siostry i gości, pozostawał żywym wyrazem wiary i otwarcia na drugiego człowieka, jakie cechowały ją przez całe życie. Zawsze pragnęła kontaktów z siostrami i nawet kiedy traciła kontakt z rzeczywistością, nie traciła kontaktu z Bogiem.

Otoczona przez siostry z Włoch, Indii, Pakistanu i Polski odeszła do Pana w święto, które nazywała „świętem wszystkich misjonarzy”: w Święto Objawienia Pańskiego.

Msza pogrzebowa została odprawiona 8 stycznia 2015 roku o godz. 10:00 w bazylice Santa Maria Sopra Minerva w Rzymie. Została pochowana na rzymskim cmentarzu Verano, w grobowcu naszego zgromadzenia.

Bogu niech będą dzięki za jej życie!

Sabina

PS Cytaty pochodzą z biogramu, jaki otrzymałyśmy z domu generalnego.

Anna Maria Balducci
Anna Maria Balducci (1921–2015)
misjonarka szkoły, przełożona generalna Unii w latach 1976–1994
Czytaj dalej »
Labels:
aktualności, Anna Maria Balducci, misjonarki szkoły - historia, świadectwo życia misjonarki
Nowsze posty
Starsze posty

grudnia 21, 2014

Mamy rodzinę w Pakistanie - cz. 2

Dzisiaj Kościół w Pakistanie modli się w sposób szczególny za wszystkie ofiary zamachu z 15 grudnia w szkole w Peszawarze. Dostałyśmy e-mail od sióstr z Pakistanu na ten temat. List został napisany po włosku - przytaczamy go w tłumaczeniu i w oryginale. 
misjonarki szkoły
Drogie siostry,
Z pewnością widzieliście i słyszeliście wszystko, co wydarzyło się w naszym kraju. Chcielibyśmy podzielić się z wami czymś, o czym dowiadujecie się z telewizji i gazet, ponieważ wszystko to wydarzyło się w krótkim czasie.
15 grudnia doszło do masakry w szkole dla dzieci wojskowych. W tym akcie terrorystycznym zginęło 131 uczniów i 9 nauczycieli; wśród nich nauczyciel został spalony żywcem, a dyrektor szkoły również zginął; 120 zostało rannych. Rząd ogłosił trzydniową żałobę w całym Pakistanie. Masakra miała miejsce w Peszawarze. Terroryści dali jasno do zrozumienia, że chcą pozbawić Pakistan wykształconych młodych ludzi.
Ból był tak wielki, że nikt nie był w stanie nic powiedzieć i wyrazić siebie. Widząc to wszystko, przyszły mi na myśl słowa Ewangelii: Rachel płacze nad swymi dziećmi i nie pociesza się z powodu ich odejścia.
Również w tym przypadku matki i rodziny udały się do szkoły w poszukiwaniu swoich dzieci, ale wiele z nich nie odnalazło swoich bliskich ani w szkole, ani w szpitalu. Sceny po poszukiwaniach nie da się opisać, można ją sobie tylko wyobrazić.
Zamach został zlecony przez przywódców talibów. Młodzi uczniowie oddali życie za swoją ojczyznę.
Terroryści znaleźli uczniów klasy 10 w audytorium, gdzie zebrali się na lekcji pierwszej pomocy; nikogo nie wypuścili. Po zabiciu wszystkich zapytali przywódcę przez telefon komórkowy: "Zabiliśmy wszystkich, co teraz mamy zrobić?". Odpowiedź brzmiała: "poczekaj na wojsko, które nadchodzi, zabij wszystkich, a potem uciekaj". Jest to zeznanie studenta, który pozostał przy życiu wśród martwych, którzy leżeli na ziemi. Wśród zabitych była 2-letnia dziewczynka, którą nauczycielka trzymała w ramionach.
Rząd wydał rozkaz zamknięcia szkół od 17 grudnia do 5 stycznia 2015 roku. Ze względów bezpieczeństwa. Instytuty bezpieczeństwa przybyły do wszystkich szkół i wydały rozkazy, aby mieć dobrze wyszkolonych ochroniarzy, którzy wiedzą, jak używać specjalnych karabinów zawsze do ich dyspozycji.
W całym kraju wieczorem w miastach zapalane są świece upamiętniające męczenników szkoły w Peszawarze.
Pakistański Kościół ogłosił, że w ramach solidarności Boże Narodzenie będzie obchodzone zwyczajnie. Wszystkie programy świąteczne zostały zamrożone, a czwarta niedziela Adwentu będzie poświęcona specjalnym modlitwom za męczenników z Peszawaru.
Prosimy o modlitwę za nasz kraj, ponieważ rząd zdecydował się ukarać talibów, którzy byli w więzieniu w Peszawarze.

Tekst oryginalny, po włosku:

Certamente avete visto e sentito tutto quello che è avvenuto nel nostro paese. Desideriamo a farvi partecipi di qualcosa che si viene a sapere dalla televisione e dai giornali, perché è capitato tutto in poco tempo.
Il 15 Dicembre, è capitato un massacro in una scuola per figli di militari. In questo atto terroristico sono rimasti uccisi 131 studenti e 9 insegnanti; tra questi una insegnante è stata bruciata viva ed è morta anche la preside della scuola; 120 sono i feriti. Il governo ha indetto tre giorno di lutto in tutto il Pakistan. A Peshawar è avvenuto il massacro. I terroristi hanno fatto capire che loro vogliono privare il Pakistan di giovani educati.
Il dolore era cosi forte che nessuno poteva parlare per dire qual cosa e esprimersi. Vedendo tutto questo sono venute in mente le parole del vangelo: Rachel piange per I suoi figli e non si consola perché non ci sono piu`.
Anche qui le mamme e famiglie sono stati a scuola a cercare I loro figli ma tanti non hanno trovato i loro cari né a scuola né in ospedale. La scena dopo la ricerca non la si può descrivere, potete solo immaginarla.
L' operazione dei terroristi di uccidere è stata ordinata dai Capi Talebani. I giovani studenti hanno dato la loro vita per la loro patria.
I terroristi hanno trovato gli studenti delle classi 10 nell'auditorium, dove erano radunati per le lezioni di un insegnante sul pronto socorso (First Aid.); non hanno fatto uscire nessuno. Dopo avere ucciso tutti, hanno chiesto al capo con il cellulare: ‘Abbiamo ucciso tutti, ora che dobbiamo fare?' La risposta è stata: 'aspettate i militari che stanno per arrivare, uccidete tutti, e poi scappate.’ Questa e` la testimonianza di uno studente rimasto vivo tra I morti che erano per terra. Tra I morti c`era una bambina di 2 anni che la insegnante aveva tra le braccia.
Il governo ha dato ordine di chiudere le scuole, dal 17 Dicembre al 5 Gennaio 2015. Per ragioni di sicurezza. Gli istituti della Sicurezza sono venuti in tutte le scuole e hanno dato ordine di avere guardie di sicurezza ben esercitate, che sanno usare i fucili appositi sempre a loro disposizione.
In tutto il paese la sera c'è un'illuminazione con le candele, accese in posti delle città per commemorare i martiri di Peshawar School.
La Chiesa Pakistana ha annunciato che per solidarietà, il Natale sarà celebrato semplicemente. Tutti i programmi del Natale sono stati congelati e la quarta Domenica di Avvento sarà dedicata a preghiere speciali per i martiri di Peshawar.
Chiediamo preghiere per il nostro paese, perché il governo ha deciso di punire i Talebani che erano da anni in prigione, condannati a morte all'impiccagione. I loro gruppi di appartenenza possono reagire e creare disordini, perché in tutto il paese I militari e la polizia cercano le zone dove abitano I Talebani e sono già stati catturati molti, che hanno connessione con I gruppi che fanno attacchi.
Vi auguriamo buona continuazione della Novena, e buon Natale e chiediamo la pace per tutto il mondo.
***
Per chi conose l'italiano - un'altra fonte: 
http://www.corriere.it/esteri/14_dicembre_16/pakistan-attacco-scuola-militare-studenti-morti-40-feriti-50780c98-84ff-11e4-bef0-810da32228c1.shtml


Na zdjęciu uczniowie podczas porannego apelu w jednej z naszych szkół w Pakistanie (zdjecie nie ma związku z opisywaną historią). 
Czytaj dalej »
Labels:
apostolstwo, list z Pakistanu, misja w Pakistanie, misjonarki szkoły misje, notizie dal Pakistan sull'attentato di Peshawar, zamach w Peshawar 2014
Nowsze posty
Starsze posty

listopada 28, 2014

Na sylwestra do klasztoru - edycja 2014

Informacje o najbliższych rekolekcjach: http://misjonarkiszkoly.blogspot.com/p/dni-skupienia-i-rekolekcje.html
---
Wzorem lat ubiegłych zapraszamy dziewczyny i młode kobiety na „Sylwestra w klasztorze”. Tym razem rekolekcje będą poświęcone wdzięczności.
Wdzięczności, do której Pan Bóg uzdalnia każdego z nas.
Wdzięczności, która jest postawą, której można się uczyć.
Wdzięczności, która zaczyna się od otwarcia oczu i uszu.

SYLWESTER W KLASZTORZE 2014: REKOLEKCJE „O WDZIĘCZNOŚCI”
Lublin, al. Kraśnicka 58
30 grudnia 2014 – 1 stycznia 2015

(początek od godz. 17.00, zakończenie ok. godz. 14.00).

W programie m. in.:
- wspólna modlitwa (Msza św., Liturgia godzin, Różaniec, adoracja Najświętszego Sakramentu)
- czas na modlitwę osobistą
- konferencje i rozmowy
- możliwość indywidualnej rozmowy z siostrami.

Przywieź ze sobą: Pismo Święte, różaniec, obuwie na zmianę, śpiwór i karimatę, instrument, na którym grasz.

Opłata za udział: ofiara do skarbonki (dobrowolna).

Zainteresowana? Pisz lub dzwoń – ilość miejsc jest ograniczona. Zapisy do 26 grudnia, albo do wyczerpania miejsc:
- u sióstr w Lublinie - przez pocztę elektroniczną, albo telefonicznie: misjonarki.szkoly[@]wp.pl (pisząc usuń nawiasy w adresie!) lub tel. [81] 525 30 98.
- można kontaktować się z nami Facebooku (dołączenie do wydarzenia nie jest równoznaczne z zapisaniem się na rekolekcje!)

Zapraszamy!
misjonarki szkoły


Czytaj dalej »
Labels:
dominikanki - rekolekcje, lublin rekolekcje dla dziewczyn, Lublin rekolekcje u sióstr, lublin rekolekcje u zakonnic, rekolekcje dla dziewczyn, rekolekcje sylwestrowe, siostry skrytki, sylwester w klasztorze
Nowsze posty
Starsze posty

listopada 27, 2014

Inna radość

W listopadzie w sposób szczególny staramy się pamiętać o naszych zmarłych. W związku z tym przypomniała mi się sytuacja sprzed kilku lat…

Klęczałyśmy na bruku Placu św. Piotra. My, czyli Magda i ja. Wybrałyśmy się do Watykanu, bo czułyśmy, że bycie tam to nasz obowiązek. Potem wróciłyśmy do domu, czyli do wspólnoty, do zakonnej zwyczajności: adoracja, Różaniec, Nieszpory, kolacja, zmywanie naczyń, dziennik telewizyjny, wspólna rekreacja.

Po Komplecie to ja miałam zaintonować starą gregoriańską antyfonę Salve Regina (Witaj Królowo), ale z powodu wzruszenia było mi bardzo trudno wydobyć z siebie głos. Wiedziałam już wtedy, że w tradycji dominikańskiej śpiewem tej antyfony kończy się nie tylko dzień, ale i życie, bo śpiewa się ją przy umierających. Śpiewałam ze świadomością, że modlę się za umierającego.

Potem znowu włączyłyśmy telewizor, bo na Placu Św. Piotra trwało czuwanie modlitewne. I wtedy podano tę wiadomość.: „Jan Paweł II wrócił do domu Ojca”. Moment zaskoczenia: on umarł właśnie wtedy, kiedy śpiewałyśmy „Witaj Królowo”! Stałam przed telewizorem płacząc bezgłośnie. Łzy leciały mi jak groch, ale - paradoksalnie - serce śpiewało z radością: „Ciebie Boże wysławiamy, Tobie Panu, wieczna chwała, Ciebie wielbi ziemia cała…”.

Był 2 kwietnia 2005 roku, przed godz. 22-gą.

***

Przyznaję się, że jak dotąd przeżyłam niewiele pogrzebów bliskich z rodziny i sióstr w zakonie. Ale wystarczająco dużo, by zauważyć, że jeżeli ktoś żyje i umiera z Bogiem i w Bogu, to jego śmierć – pomimo cierpienia i bólu rozłąki – może być momentem wielkiego pokoju i duchowej radości.

„Błogosławieni, którzy w Panu umierają - już teraz. Zaiste, mówi Duch, niech odpoczną od swoich mozołów, bo idą wraz z nimi ich czyny" (Ap 14, 13)

Sabina

PS Kompleta - wieczorna modlitwa brewiarzowa, którą kończy się dzień.

Jan Paweł II, papież. Oficjlany obraz na beatyfikację.


Czytaj dalej »
Labels:
Jan Paweł II i Misjonarki Szkoły, refleksje, wspomnienia
Nowsze posty
Starsze posty

listopada 07, 2014

Ostatnia prosta na drodze do wieczności

Od miesięcy szturmujemy niebo w intencji Agnes (Agnieszki), naszej siostry z Multan w Pakistanie.

Agnes ma 44 lata i walczy z chorobą nowotworową. Wygląda na to, że jest już na ostatniej prostej przed metą. Wczoraj lekarze powiedzieli, że poza podawaniem środków przeciwbólowych nie mają już nic do zrobienia, ale: „módlcie się, bo Bóg może wszystko”. Więc modlimy się o łaski, których potrzebuje ona, jej rodzina..., jej wspólnota, jej duchowe córki (jest mistrzynią dla najmłodszych sióstr, tzw. sióstr studentek). O łaskę uzdrowienia..., albo łaskę dobrej śmierci.

Prosimy Was o wsparcie.
misjonarki szkoły

PS Aktualizacja posta.
Agnes odeszła do Pana 1 grudnia, w pierwszą niedzielę Adwentu. W pobliskiej katedrze właśnie biły dzwony przed pierwszą Mszą Świętą...

Znałyśmy się dość dobrze i jej odejście dało mi wiele do myślenia. Najbardziej to, że była jednocześnie zwyczajna i nadzwyczajna. Nadzwyczajna w swojej normalności. Chyba była taka, jaką Pan chciał ją mieć. (Siostry z Pakistanu napisały, że w czasie pogrzebu katedra była prawie pełna.)

A ty? Jaka jesteś? Jak żyjesz? Gdybyś teraz odeszła z tego świata, co powiedzieliby o tobie ci, którzy cię znają? Takie pytania zadaję samej sobie.
Ale może i tobie, czytelniku tego bloga, nie zaszkodziłoby ono?

Sabina


 











Czytaj dalej »
Labels:
aktualności, misja w Pakistanie, misjonarki szkoły misje, świadectwo życia misjonarki
Nowsze posty
Starsze posty

października 20, 2014

Kraków: darmowe lekcje języka włoskiego

Znowu zapraszamy do naszego domu w Krakowie, przy ul. Machaya 24, na darmowe lekcje języka włoskiego.

Tym razem startują dwie grupy:
1. grupa początkująca: zajęcia we wtorki, od godz. 20:30 do 21:30. Tylko dla osób, które w ogóle nie miały do czynienia z językiem włoskim. Pierwsza lekcja 4 listopada. 
2. grupa zaawansowana: zajęcia w czwartki, od godz. 20:30 do 21:30 - kontynuacja z poprzedniego roku akademickiego. Pierwsza lekcja 6 listopada. 

Więcej informacji i zapisy pod adresem e-mail: misjonarkiszkoly2[@]gmail.com. Listę zamkniemy 31 października, lub wcześniej (bo ilość miejsc jest ograniczona).
Lekcje prowadzi jedna z naszych sióstr, Włoszka, z zawodu nauczycielka języka włoskiego.
Zapraszamy!

Misjonarki Szkoły



Czytaj dalej »
Labels:
aktualności, apostolstwo
Nowsze posty
Starsze posty

lipca 01, 2014

Miriam


Zmarła nasza siostra, Miriam.
Miała 83 lat i raka – zdiagnozowanego trzy miesiące temu - którego nie dało się ani leczyć, ani operować.
Póki mogła mówić, bardzo chciała, żeby siostry ją odwiedzały; każdą zapewniała o modlitwie i o tym, że ma ją w sercu. Kiedy już nie mogła mówić, wyrażała to gestami.
Przez ostatnie kilkanaście lat pracowała w Palermo, wśród studentów; a w zeszłym roku okazało się, że jest potrzebna w Bolonii… To oznaczało nowe miejsce pracy, nowe środowisko, nowe wszystko… także nowy klimat (w Bolonii pada zimą na tyle dużo śniegu, że większość ulic ma podcienia; natomiast w Palermo znają śnieg raczej tylko ze słyszenia).
Zgodziła się od razu; powiedziała też „widocznie to jest ostatnie rozstanie, jakiego Bóg chce ode mnie – przed tym ostatecznym rozstaniem”.
Żałuję, że nie miałam okazji jej poznać lepiej.
Magda
Czytaj dalej »
Labels:
świadectwo życia misjonarki
Nowsze posty
Starsze posty

czerwca 15, 2014

Uroczystość Trójcy Przenajświętszej

To niezwykłe święto: bo zazwyczaj świętujemy jakieś specjalne działanie Boga dla nas, a dziś - świętujemy to, Kim On jest - Sam w Sobie. Czyli, jeśli tak można powiedzieć, "własne" święto Boga.
Ale to też nasze święto; w szczególny sposób święto wspólnoty (na przykład zakonnej); bo Bóg-Trójca objawia się nam jako Wspólnota miłości; a nasze wspólnoty są przestrzenią, gdzie On mieszka.
Tak, mieszka; niezależnie od naszych grzechów indywidualnych i zbiorowych, od niedoskonałości, od braków i ograniczeń...
Uwierzyć w to - to zachwycić się pięknem wspólnoty.
Magda



Czytaj dalej »
Labels:
refleksje
Nowsze posty
Starsze posty

maja 24, 2014

Czas dla Boga, czas dla siebie

Wydarzenie archiwalne. Informacje o najbliższych rekolekcjach: http://misjonarkiszkoly.blogspot.com/p/dni-skupienia-i-rekolekcje.html
--- 
Może dochodzisz do wniosku, że niby wszystko masz, ale czegoś Ci brakuje...
Albo wiesz, czego Ci brakuje, ale jest w Tobie dużo lęków...
Albo lęków już nie ma, ale nie wiesz, dokąd dokładnie iść...
Albo... nie chcesz się przyznawać, nawet sama przed sobą, że o tym myślisz. Że myślisz o zakonie, ale...
Może potrzebujesz oddać trochę więcej czasu Panu Bogu, żeby móc zobaczyć swoje życie we właściwych wymiarach?

Rekolekcje "Wspólnota: najpiękniejsza, najtrudniejsza, najzwyklejsza" 

Rekolekcje dla dziewczyn / młodych kobiet, które zastanawiają się nad życiem zakonnym, tzn. chcą zrozumieć, o co w nim chodzi i jak ono może wyglądać "w praktyce życia", zwłaszcza w zgromadzeniu bezhabitowym. Propozycja jest typu all inclusive, tzn. przez dwa dni mieszka się - czyli modli się, rozmawia i milczy, śpi i je - ze wspólnotą sióstr.

To będą kolejne rekolekcje z serii "O życiu zakonnym", ale tym razem skupimy się nad tym, czym jest życie we wspólnocie zakonnej:
- Czy dla zakonnika być lub nie być we wspólnocie to żadna różnica?
- Jak i gdzie szukać piękna w życiu dzień w dzień z ludźmi, których się nie wybierało?
- Jak znaleźć idealną wspólnotę?
- Jak zyskać na tym, co mi sprawia trudności w życiu wspólnotowym?

Krótko:
czas: 4-6 lipca 2014 (rozpoczęcie w piątek o 17:00, zakończenie w niedzielę o 14:00).
miejsce: Kraków, dom sióstr Misjonarek Szkoły przy ul. ks. Machaya 24

opłata: ofiara na rzecz zgromadzenia
Zapisy do 28 czerwca pod adresem misjonarkiszkoly2[@]gmail.com (Uwaga! Pisząc usuń nawias w adresie). Ilość miejsc ograniczona.

Zapraszamy!
Misjonarki Szkoły

Czytaj dalej »
Labels:
Kraków rekolekcje u sióstr skrytek, rekolekcje u sióstr bezhabitowych, siostry bezhabitowe - rekolekcje, siostry skrytki
Nowsze posty
Starsze posty

kwietnia 12, 2014

Wspomnienie pod lipą

Kiedy siostry składają śluby, chyba wszystkie przypominamy sobie, jak to było z nami.
Więc, jak to było ze mną? Jak w Ewangelii: Natanael przyszedł poznać Jezusa, ale Jezus już go znał – i powiedział „widziałem cię wcześniej, pod drzewem figowym”.
Ze mną było tak samo, tylko że to była lipa.
Kwitnąca lipa, na zakręcie drogi.
Nie pamiętam daty, nie pamiętam, co tam robiłam; kwitła lipa, więc chyba początek lipca; było ciemno, więc chyba wracałam do domu.
Pamiętam ciemność, tę oświetloną, pachnącą lipę – i myśl, a raczej ogarniającą mnie pewność: Bóg chce mnie tylko dla siebie.
Nie wiedziałam, jak i gdzie; nawet nie byłam pewna, czy to będzie życie zakonne – ale byłam pewna tego jednego.
Było to przeżycie bardzo mocne i tak osobiste, że nikomu o tym nie mówiłam, nawet jeżeli rozmawiałam o powołaniu, bo nawet nie wiedziałam, jak to wypowiedzieć. Potem, kiedy już byłam w Unii, przeczytałam, że nasza założycielka, Luigia Tincani, napisała „Kiedy zrozumiałam, kim jest Bóg, nie mogłam nie oddać mu się całkowicie”. Myślę, że to było właśnie to przeżycie i pamiętam, że się ucieszyłam z tego nieoczekiwanego odkrycia bliskości.
Magda


Czytaj dalej »
Labels:
powołanie, refleksje
Nowsze posty
Starsze posty
Strona główna
Subskrybuj: Posty (Atom)

O nas

Jesteśmy bezhabitowymi siostrami dominikankami. "Misjonarki Szkoły" to krótka nazwa naszego zgromadzenia (nazwa pełna: "Unia św. Katarzyny ze Sieny - Misjonarki Szkoły"). Ten blog przez lata pełnił rolę strony internetowej naszego zgromadzenia w Polsce.

Polecany post

Unia świętej Katarzyny ze Sieny - Misjonarki Szkoły... - a co to takiego?

Najkrócej: "Unia świętej Katarzyny ze Sieny - Misjonarki Szkoły" to nazwa dominikańskiego zgromadzenia zakonnego. "Misjonarki...

Dominikanką być, czyli...

  • Dominikanki - a kto to taki?
  • O autorkach tego bloga
  • "Misjonarki szkoły" a św. Dominik

Wszystkie posty w blogu

Spotkaj nas przez Facebooka

Misjonarki Szkoły

Etykiety

Luigia Tincani Rodzina Dominikańska aktualności apostolstwo charyzmat misjonarek szkoły duchowość dominikańska formacja misjonarki szkoły - historia misjonarki szkoły misje powołanie dominikańskie profesja zakonna refleksje rekolekcje rozeznawanie Św. Dominik św. Katarzyna ze Sieny świadectwo życia misjonarki życie w zakonie

Łączna liczba wyświetleń

LINKI

  • Dominikanie w Polsce
  • Rodzina Dominikańska w Polsce
  • Nasza międzynarodowa strona www

Najczęściej czytany wpis

  • Kim są bezhabitowe siostry zakonne?
Obsługiwane przez usługę Blogger.
Ⓒ 2018 MISJONARKI SZKOŁY. Design created with by: Brand & Blogger. All rights reserved.