O Maryjo, Świątynio Trójcy; 
Maryjo, nosicielko ognia...
Maryjo, Ziemio urodzajna.
Ty jesteś tą młodą rośliną,
która dała nam wonny kwiat Słowa Jednorodzonego,
Syna Boga,
w Tobie bowiem zostało zasiane to Słowo.
Maryjo, wozie ognisty,
Ty niosłaś ogień ukryty
i przysłonięty popiołem Twego człowieczeństwa...
O Maryjo,
widzę, że Słowo, które dałaś,
jest w Tobie, nie będąc odłączone od Ojca...
W tym wszystkim ukazuje się godność człowieka,
dla którego Bóg uczynił tak wiele i tak wielkie rzeczy...
Dziś także, o Maryjo, w Tobie objawia się moc i wolność człowieka,
bowiem gdy Anioł posłany był do Ciebie,
aby Ci zwiastować tajemnicę daru Bożego,
Syn Boży nie zszedł do łona Twego
zanim nie zgodziłaś się w Twej woli.
On czekał u drzwi Twojej woli, aż Mu otworzysz,
gdyż pragnął wejść do Ciebie i byłby nigdy nie wszedł,
gdybyś Mu nie była otwarła...
Pukała do drzwi Twoich, o Maryjo Boskość odwieczna,
lecz gdybyś nie otwarła, Bóg nie wcieliłby się w Tobie...
Do Ciebie się uciekam, Maryjo,
Tobie oddaję moje błaganie za słodką oblubienicą Chrystusa, [Kościołem]
oraz za Jego wikariusza na ziemi,
ażeby do prowadzenia Kościoła świętego
otrzymał światło rozwagi i roztropności.
Amen.
Ty jesteś tą młodą rośliną,
która dała nam wonny kwiat Słowa Jednorodzonego,
Syna Boga,
w Tobie bowiem zostało zasiane to Słowo.
Maryjo, wozie ognisty,
Ty niosłaś ogień ukryty
i przysłonięty popiołem Twego człowieczeństwa...
O Maryjo,
widzę, że Słowo, które dałaś,
jest w Tobie, nie będąc odłączone od Ojca...
W tym wszystkim ukazuje się godność człowieka,
dla którego Bóg uczynił tak wiele i tak wielkie rzeczy...
Dziś także, o Maryjo, w Tobie objawia się moc i wolność człowieka,
bowiem gdy Anioł posłany był do Ciebie,
aby Ci zwiastować tajemnicę daru Bożego,
Syn Boży nie zszedł do łona Twego
zanim nie zgodziłaś się w Twej woli.
On czekał u drzwi Twojej woli, aż Mu otworzysz,
gdyż pragnął wejść do Ciebie i byłby nigdy nie wszedł,
gdybyś Mu nie była otwarła...
Pukała do drzwi Twoich, o Maryjo Boskość odwieczna,
lecz gdybyś nie otwarła, Bóg nie wcieliłby się w Tobie...
Do Ciebie się uciekam, Maryjo,
Tobie oddaję moje błaganie za słodką oblubienicą Chrystusa, [Kościołem]
oraz za Jego wikariusza na ziemi,
ażeby do prowadzenia Kościoła świętego
otrzymał światło rozwagi i roztropności.
Amen.
---
Fragmenty modlitwy, jaką uczniowie św. Katarzyny ze Sieny usłyszeli z jej ust w Uroczystość Zwiastowania Pańskiego w 1379 roku. Tekst polski za: św. Katarzyna ze Sieny, Modlitwy, przekład i opracowanie Ludmiła Grygiel, "W Drodze" Poznań 1990, s. 47-51.
