piątek, 30 grudnia 2011

Dar


Bóg jest Trójcą, a więc Wspólnotą; Wspólnotą, związaną więzią miłości danej i przyjętej. Oto Ojciec oddaje Synowi to wszystko, kim jest (za wyjątkiem bycia Ojcem); a Syn to wszystko przyjmuje; a Ich więź miłości jest tak mocna, że ta miłość także jest Osobą Trójcy: to Duch Święty. A więc w tym, co w Bogu jest najbardziej wewnętrzne i własne, jest logika daru: daru ofiarowanego i przyjętego.

A teraz o nas: jesteśmy stworzeni “na obraz i podobieństwo Boga” - Boga, który jest Trójcą. A więc, w jakiś sposób, także o nas można powiedzieć, że logika ofiarowanego i przyjętego daru jest tym, co w nas najbardziej wewnętrzne, najgłębsze, najważniejsze: że to właśnie określa, kim jesteśmy.

Ale żeby dar był darem, musi być nie tylko ofiarowany, ale i przyjęty. W życiu Boga - Trójcy to właśnie się dzieje, na miarę Boga, a więc w sposób przewyższający swą intensywnością nie tylko jakiekolwiek nasze doświadczenia, ale i możliwości naszego języka. Oto Ojciec oddaje wszystko, a Syn - podobnie - wszystko przyjmuje.

 My tak nie umiemy, nie tylko z powodu ograniczonej ludzkiej natury (ograniczonej - jak wszystko, co stworzone; tylko w Bogu nie ma żadnych granic), ale i z powodu naszych grzechów.
Ale możemy się uczyć; uczyć się, jak ofiarowywać dobro innym i jak je przymować. Tak, także przyjmowanie jest bardzo ważne, bo jeżeli dar nie zostanie przyjęty, to w jakiś sposób przestaje być darem.

A więc dar - by w pełni stać się darem - musi być przyjęty... ale i odwrotnie: coś, co jest przyjęte, staje się w jakiś sposób darem, czy raczej - może ujawnić swój charakter daru. Dotyczy to także - a może przede wszystkim - naszego życia: jeżeli ktoś mnie przyjmie, zaakceptuje, pokocha - potraktuje moje istnienie jako dar - to pozwoli mi odkryć, że rzeczywiście: moje istnienie jest darem; jest darem od Boga i może stać się darem dla Boga i dla ludzi. W ten sposób ktoś, kto mnie przyjmuje, pozwala mi odkryć, kim jestem i pozwala mi stać się sobą. I wtedy bardziej staję się zdolna do ofiarowania mojego życia innym.

A więc dziękuję wszystkim, którzy mnie przyjmują - i w ten sposób pomagają mi stać się właśnie mną.

 Magda

niedziela, 25 grudnia 2011

Wesołych Świąt!

 
Oto nadszedł czas świętowania Narodzenia Naszego Pana, Jezusa Chrystusa!

Niech ten czas będzie dla nas wszystkich  - czasem odkrywania Miłości „Boga, który tak ukochał świat, że Syna dał, abyśmy mieli życie wieczne” (Ewangelia wg św. Jana 3,16).

Wesołych Świąt!

Misjonarki Szkoły

wtorek, 6 grudnia 2011

Adwent...



... czyli oczekiwanie.
Czekamy (albo i nie) na Boga: na Jego przyjście, na Jego pomoc. Na Zbawienie - na Zbawiciela.


Ale...
... czeka także Bóg: czeka, aż pozwolimy sobie pomóc, aż się zatrzymamy i Go zauważymy, aż się troszeczkę (przynajmniej tyle!) na Niego otworzymy - aż pozwolimy Mu kochać nas; aż przyjmiemy Jego miłość.


Można powiedzieć, że dla Boga zawsze jest Adwent.


(myśli spisane z kazania - MS)

poniedziałek, 5 grudnia 2011

Uwagi św. Katarzyny ze Sieny dla sprawujących jakikolwiek rodzaj władzy



Ostatnio, z grupą Trzeciego Zakonu Dominikańskiego przeżyliśmy trzydniowe rekolekcje na Jamnej, mając za nauczycielkę naszą drogą współsiostrę - św. Katarzynę ze Sieny. Miło nam było jej słuchać, dać się jej prowadzić i przyjąć słowa tak cenne i potrzebne dla nas. Słowami, które od niej usłyszeliśmy, dzielimy się rownież z Wami, czytelnikami tego bloga:



Nie ma takiego człowieka, który by poznawszy samego siebie, popadał w pychę z racji urzędu, zaszczytu czy sprawowanej władzy. Nawet gdyby panował nad całym światem, uzna, że jest niczym, gdyż jego przeznaczeniem jest śmierć. Dla władzy bowiem, tak jak dla innych, przemijają i giną nędzne rozkosze tego świata; nie może on ich zatrzymać, gdyż życie, zdrowie i wszelka stworzona rzecz przemija jak wiatr. Cóż to za władza, która może mi być odebrana i która nie opiera się na mej wolności?
Czy wtedy człowiek nie ma żadnej władzy w tym życiu? Tak, ma władzę nad miastem swojej duszy. Miasto owo jest tak potężnie ufortyfikowane, a władza nad nim jest tak silna, ze nie może nam go odebrać ani szatan, ani stworzenie, jeżeli sam tego nie zechcesz. Tego miasta nie traci się w żadnej wojnie, tylko przez grzech śmiertelny wtedy, gdy człowiek traci swą godność i staje się niczym. Jednak nikt nie może nas zmusić do popełnienia najmniejszego grzechu, bowiem Bóg umieścił nasze „tak” i „nie” w najmocniej obwarowanej części naszego miasta, to znaczy w wolnej woli. Śmiało, bracie! Chwyć mocno władzę nad miastem twej duszy.

Oby te słowa Św. Katarzyny pomogły nam przeżyć owocnie nasz Adwent 2011!
Anna Maria

wtorek, 29 listopada 2011

Asyż w Krakowie



W Asyżu papież Benedykt spotkał się z przedstawicielami różnych religii; tematem było “Pielgrzymi prawdy, pielgrzymi pokoju”.
Nie mogłam pojechać do Asyżu, więc poszłam na krakowskie “Echo Asyżu w Krakowie” (http://www.info.wiara.pl/doc/1016598.Echa-Asyzu-w-Krakowie)
W Krakowie zaproszeni goście mówili o związkach prawdy i pokoju; właściwie - jak ktoś to określił - było to “kazanie na pięć głosów”, bo wszyscy kończyli wezwaniem do zastosowania tych prawd we własnym życiu.
Najbardziej uderzyły mnie słowa muzułmanina, który gorąco wzywał do wiary w miłosierdzie Boże: “uczymy dzieci kochać Boga i dobrze robimy; ale powinniśmy bardziej uczyć je, że Bóg je kocha”.

Magda

wtorek, 1 listopada 2011

Spotkanie ze wszystkimi świętymi



Kiedy składałyśmy śluby wieczyste, częścią liturgii była litania do wszystkich świętych. To znaczy, ta litania nie należała pierwotnie do obrzędu ślubów w zakonie dominikańskim (wytłumaczyła nam to siostra, która zajmuje się liturgią dominikańską) i dlatego jest elementem fakultatywnym. Ale my nie miałyśmy wątpliwości: wszystkie wiedziałyśmy, że chcemy, by była.
No bo przecież zapraszamy na śluby siostry, przyjaciół, rodzinę... czemu więc nie zaprosić przyjaciół z Nieba? Bo w dodatku mogłyśmy do niej dodać naszych patronów, czy też świętych szczególnie nam bliskich.

Więc było tak, że leżałyśmy krzyżem, a wszyscy modlili się do świętych... i wtedy miałam takie wrażenie, że gdybym spojrzała w górę, to - zamiast sufitu - zobaczyłabym (jak na starych obrazach): promienie światła, obłoki i obserwujących nas, modlących się za nas świętych.

Magda

sobota, 22 października 2011

Rzymskie rekolekcje o rozeznawaniu powołania


W Rzymie nietrudno spotkać Polaków: pielgrzymi/turyści są praktycznie wszechobecni w centrum miasta. Jest też wielu takich, którzy mieszkają tu dłużej lub krócej. Dlatego zdecydowałyśmy się napisać do bloga o rzymskich rekolekcjach o rozeznawaniu powołania

                          
LA STRADA DA SEGUIRE
(Droga, którą warto pójść)
Rekolekcje o rozeznawaniu powołania

Rzym 29.10 – 1.11.2011
Program:
  • codzienna Msza św.,
  • modlitwa wspólna i osobista
  • adoracja Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie
  • świadectwa
  • czas na słuchanie Pana Boga i innych
  • ... 
Rekolekcje dotyczą rozeznawania powołania chrześcijańskiego
Propozycja jest tylko dla dziewcząt / kobiet, które mówią po włosku.   

Reszta informacji w filmiku
                                  na plakacie  
                                  i u siostry odpowiedzialnej.

Zapraszamy! 
Misjonarki Szkoły z Rzymu

niedziela, 16 października 2011

Z liturgii


"Oddać Cezarowi to, co należy do Cezara. Oddać Bogu to, co należy do Boga."

Co należy do Cezara, to mniej więcej wiadomo.
A co należy do Boga?
Odpowiedź: WSZYSTKO.

Magda

niedziela, 2 października 2011

Ewangelizacja po rzymsku, czyli „Jezus w centrum”


Wczoraj wieczorem w Rzymie zaczęła się „Misja Jezus w centrum” (Missione Gesù al centro). Zorganizowała ją po raz ósmy diecezja rzymska, a ja biorę w niej udział po raz drugi. Gesù al centro jest skierowana do młodzieży i trwa od 1 do 8 października, tym razem w okolicy mostu na Tybrze zwanego Ponte Milvio.

W inicjatywę jest zaangażowanych ponad 300 osób, z których przeważająca większość to świeccy, głównie młodzi (20-35 lat). Punktem odnosienia dla nas, misjonarzy, jest kościół Świętej Bożej Rodzicielki (Gran Madre di Dio) przy Via Cassia 1.

Chcemy dać młodzieży świadectwo naszego osobistego spotkania z Chrystusem i życia wiarą. Dlatego:
• wychodzimy na ulice (w tym rejonie miasta mnóstwo młodzieży spotyka się na ulicach, zwłaszcza wieczorami i w nocy);
• zapraszamy na koncerty (ewangelizacyjne, ze świadectwami),
• zapraszamy na adorację Najświętszego Sakramentu w pobliskich kościołach;
• idziemy na lekcje religii do szkół i
• odwiedzamy chorych w szpitalach.

Wczoraj otrzymaliśmy mandat misyjny od jednego z biskupów Rzymu. Dziś o 12.00 idziemy na Anioł Pański na Plac św. Piotra prosić Papieża o błogosławieństwo. Jak zobaczycie (w TV lub w Internecie) tłumek ludzi w żółtych koszulkach, to zobaczycie nas!

Dzisiaj jestem zaangażowana w ewangelizację uliczną, od jutra do soboty włącznie idę do szkół (jeszcze nie wiem, do jakich i na ile godzin).

Polecamy się Waszej modlitwie!
Sabina

PS Program dla zainteresowanych:
http://www.chiesagiovane.it/doc/Volantino%20Missione%202011.pdf

niedziela, 25 września 2011

Kongres o św. Katarzynie ze Sieny


Pod koniec października odbędzie się we Włoszech kongres o św. Katarzynie:


“VIRGO DIGNA COELO” 
(Dziewica godna nieba):

Katarzyna i jej dziedzictwo

Międzynarodowy Kongres z okazji 550-tej rocznicy kanonizacji 
św. Katarzyny ze Sieny (1461-2011)

Rzym-Siena 27-29 października 2011

Serdecznie zapraszamy w imieniu organizatorów i własnym! 

Misjonarki Szkoły



ORGANIZATORZY KONGRESU:
 
Papieski Komitet Nauk Historycznych (PCSS)
Periodyk “Memorie Domenicane”
Rzymska Prowincja Zakonu Kaznodziejskiego im. Św. Katarzyny ze Sieny
Międzynarodowe Centrum Studiów nad świętą Katarzyną
Archidiecezja: Siena – Colle di Val d’Elsa – Montalcino


PROGRAM KONGRESU:


Czwartek, 27 października 2011, godz. 9:00

Rzym, przy Bazylice S. Maria sopra Minerva (piazza della Minerva 42)

Rozpoczęcie

Przemówienia:
o. Bernard Ardura, O.Praem., przewodniczący PCSS
kard. Angelo Amato, S.D.B., prefekt Kongregacjio Spraw Kanonizacyjnych
br. Daniele Cara, O.P. , prowincjał Rzymskiej Prowincji Zakonu Kaznodziejskiego im. Św. Katarzyny ze Sieny
mgr Gianni Alemanno, prezydent Rzymu
dr Diega Giunta, dyrektor Międzynarodowego Centrum Studiów nad świętą Katarzyną, Rzym


Pierwsza sesja
ŚWIĘTOŚĆ, MISTYKA I PROROCTWO
Przewodniczy prof. Giuseppe Dalla Torre

Gabriella Zarri
Uniwersytet we Florencji
Wstęp

Agostino Paravicini Bagliani
Przewodniczący SISMEL (Międzynarodowego Stowarzyszenia Studiów nad Łacińskim Średniowieczem) – PCSS
Katarzyna i papiestwo

Sofia Boesch
Uniwersytet Roma Tre – CESA (Europejskie Centrum Studiów Hagiograficznych)
Katarzyna ze Sieny w historiografii

Przerwa

Francesco Santi
Uniwersytet w Cassino – FEF (Fundacja Ezio Franceschini, Florencja)
Katarzyna i odnowa teologii

Elena Brizio
The Medici Archivi Project, Florencja
Prawo i kobiety. Św. Katarzyna i społeczeństwo włoskie w XIV wieku


Druga sesja
PROCES KANONIZACYJNY
godz. 15:00
Przewodniczy André Vauches

Giulia Barone
Rzymski Uniwersytet La Sapienza
Modele świętości kobiecej w procesach kanonizacyjnych w XIV-XV wieku

Silvia Nocentini
Fundacja Ezio Franceschini, Florencja
“Legenda maior” Rajmunda z Kapui: przekazane dziedzictwo


Luciano Cinelli
Redaktor naczelny periodyku “Memorie Domenicane”, Florencja
Processo Castellano: Katarzyna w lustrze braci dominikanów

Przerwa

Massimiliano Bassetti
Uniwersytet we Weronie
Processo Castellano: studium prosopograficzne
 
Concetta Bianca – Elio Montanari
Uniwersytet we Florencji
Pius II i Oficjum liturgiczne o św. Katarzynie


Piątek, 28 października 2011, godz. 9:00

Rzym, przy Bazylice S. Maria sopra Minerva 

Trzecia sesja
KATARZYNA W EPOCE OBSERWANCJI
Przewodniczy Antonella Degl’Innocenti

Paolo Nardi
Uniwersytet w Sienie – PCSS
Katarzyna i Siena

Mario Sensi
Papieski Uniwersytet Laterański – PCSS
Katarzyna i pustelnicy w środkowych Włoszech

Carlo Delcorno
Alma Mater Studiorum – Uniwersytet w Bolonii
Pamięć o Katarzynie w kazaniach głoszonych w Zakonie Kaznodziejskim

Isabella Gagliardi
Uniwersytet we Florencji
Katarzyna i dominikanie obserwanci

Pierantonio Piatti
Papieski Komitet Nauk Historycznych PCSS
Tomasz ze Sieny i dominikanki w XV wieku

Alessandra Bartolomei Romagnoli
Papieski Uniwersytet Gregoriański
Dyskusja na temat stygmatów


Czwarta sesja
PAMIĘĆ O KATARZYNIE W EPOCE NOWOŻYTNEJ
godz. 15:00
przewodniczy ks. bp Enrico dal Covolo

Gianni Festa
Wydział Teologiczny [regionu] Emilia-Romagna, Bolonia
Życie Katarzyny – wzór dla legend o świętych dominikankach

Fausto Arici
Wydział Teologiczny [regionu] Emilia-Romagna, Bolonia
Ambrogio Catarino, teolog i hagiograf

Alessio Assonitis
periodyk “Memorie Domenicane”, Florencja
Dziedzictwo Katarzyny w ruchu odwołującym się do Savonaroli. Sprawa św. Sylwestra na Kwirynale

przerwa

Elisabetta Lurgo
Uniwersytet Genewski
Katarzyna w mistyce XVI i XVII wieku

Anna Scattigno
Uniwersytet we Florencji
Katarzyna i tradycja literacka korespondencji prowadzonej przez kobiety


Siena, Archiwum Państwowe (via Banchi di Sotto, 52)
Sobota 29 października 2011 godz. 11:00

Inauguracja Wystawy “Caterina da Siena e il Processo di Canonizzazione” (Katarzyna ze Sieny i proces kanonizacyjny)

Przemówienia:
ks. Bp Antonio Buoncristiani, arcybiskup Sieny,
br. Bruno Cadorè, generał Zakonu Braci Kaznodziejów,
o. Bernard Ardura O.P., przewodniczący PCSS,
mgr Franco Ceccuzzi, prezydent Sieny,
prof. Paolo Nardi, przeor generalny Międzynarodowego Stowarzyszenia “Caterinati”.

Okrągły stół
prof. Franco Cardini, Uniwersytet we Florencji,
o. dr Luciano Cinelli O.P., redaktor naczelny periodyku “Memorie Domenicane”,
mgr Carla Zarrilli, dyrektor Archiwum Państwowego w Sienie.

O 12:30 w Bazylice św. Dominika zostanie odmówiona Godzina w ciągu dnia; modlitwie będzie przewodniczył br. Bruno Cadorè, generał Zakonu Braci Kaznodziejów.


Siena, Kapitularz Klasztoru św. Dominika
Sobota 29 października 2011 godz. 15:00

Piąta sesja
KATARZYNA W SZTUCE
Przewodniczy Paolo Nardi

Diega Giunta
dyrektor Międzynarodowego Centrum Studiów nad świętą Katarzyną, Rzym
Katarzyna w ikonografii: osoby zamawiające dzieła sztuki, zasięg występowania, typologia

Raffaele Argenziano
Uniwersytet w Sienie
Wpływ ikonografii Katarzyny na ikonografię siostry Dominiki „da Paradiso”, mistyczki z początków XVI wieku

Martine Boiteux
EHESS, Paryż-Rzym
Obraz Katarzyny w ikonografii nowożytnej

Vitaliano Tiberia
przewodniczący Papieskiej Znamienitej Akademii Sztuk Pięknych i Literatury Mistrzów przy Panteonie
Bazylika Santa Maria sopra Minerva i grób świętej Katarzyny

Anna Benvenuti
Uniwersytet we Florencji
Podsumowanie


Program po angielsku można znaleźć w blogu:

wtorek, 20 września 2011

Po rekolekcjach


Temat rekolekcji “Zapuść korzenie i rośnij” został przedstawiony w trzech konferencjach; po każdej z nich nastąpiła przerwa na refleksję, a potem rozmowa. Podaję pytania, jakie służyły do zastanowienia się po każdej konferencji, z nadzieją, że się komuś do czegoś przydadzą... MS.

1 Konferencja: O człowieku (jako o stworzeniu, niedoskonałym ale doskonalącym się)
a Co to dla mnie znaczy, że jestem stworzona?
b. Czy doświadczyłam własnego rozwoju (np. nauczyłam się czegoś, co wcześniej wydawało mi się niemożliwe)
c. Czy zaobserwowałam skutki własnych działań (wyborów) w sobie samej?
d. Które z moich ograniczeń mam przekraczać, a które - zaakceptować?

2 Konferencja: O Chrystusie (na podstawie spotkania z Samarytanką - J 4)
a. Kim jest dla mnie Jezus?
b. W jaki sposób do mnie przyszedł, przychodzi?
c. Co Jezus mi objawia o mnie samym (jakąś prawdę, której się wstydzę)?
d. Czy mam pragnienie dzielenia się wiarą z innymi?
e. Jakie są różne sposoby dzielenia się wiarą?

3 Konferencja: O naszym dążeniu do Boga (przez trudności, klęski)
a. Czy jestem przygotowany na klęskę w moim życiu? Jak ta klęska może wyglądać?
b. W jaki sposób dokonuję wyborów w moim życiu? Czym się kieruję?
c. Jakie jest moje powołanie? W jaki sposób je rozeznaję?
d. Czy dotychczasowe klęski czegoś mnie w życiu nauczyły? 

środa, 14 września 2011

O czym przypomina nam krzyż?


Z okazji dzisiejszego święta pojechałyśmy do Mogiły (sanktuarium św. Krzyża i opactwo cystersów, dawniej podkrakowskie, dziś część Krakowa).

Trafiłyśmy na Mszę św. grupy dzieci z jakiejś parafii; ksiądz zaczął kazanie od tego właśnie pytania.
Jako pierwszy odważny odpowiedział jakiś (sądząc po głosie) przedszkolak: “O Jezusie”.
Genialne, prawda? Tu właściwie mogło się skończyć kazanie...

Ale ksiądz dalej pytał; kolejne odpowiedzi to: “o modlitwie”; “o tym, że trzeba chodzić do kościoła”; “o zbawieniu”.
Wszystkie te odpowiedzi były dobre i ksiądz je wykorzystał w kazaniu.
Ale gdybym to ja miała odpowiadać, powiedziałabym coś innego: Krzyż przypomina mi o godności człowieka, o mojej godności i wartości: zobacz, jak bardzo jesteś ważna dla Boga.

Magda

piątek, 9 września 2011

Radosne spotkanie z przedstawicielami banku


W zeszłym tygodniu spotkałam przedstawicieli głównej siedziby naszego banku. Była to dla mnie wielka radość, a i sami bankierzy przyjęli mnie bardzo serdecznie (chociaż jeden zapomniał moje imię). Mogę mu to jednak wybaczyć.

Do tego banku można składać wnioski i podania o pożyczkę siedem dni w tygodniu i nigdy nie dostaje się odpowiedzi odmownej... Nie trzeba w nim płacić ani odsetek, ani opłat za prowadzenie konta. Kazde podanie jest drukowane w formacie XXL i przekazywane wszystkim bankierom.

A bankierów jest siedmiu. Ci, których spotkałam, byli (i są) na każde zawołanie, zaopatrzeni w ujmujący uśmiech i ręce gotowe do pracy. Ich nogi nie są aż tak chętne do współpracy, ale cóż można na to poradzić? Chyba nic, poza kulą i protezą stawu biodrowego. Jeden z tych bankierów jest całkowicie głuchy i na jego głuchotę nie ma sposobu, poza pisaniem i czytaniem z ruchu warg. Cóż, każdy ma swoje kłopoty...

Na zakończenie spotkania przekazałam moje serdeczne podrowienia dla innych bankierów. Tym bardziej serdeczne, że nigdy nie wiadomo, czy uda mi się jeszcze spotkać ich wszystkich. Najstarsi działają na swoim polu już ponad 60 lat (!); jeden jest chory na serce, inny od dziesięciu lat jest sparaliżowany i leży w łóżku.

A cóż to za dziwny bank, zapytacie?

To wspólnota Misjonarek Szkoły z Florencji. Wspólnota, w której wszystkie siostry są już na emeryturze i ich głównym zajęciem jest modlitwa i pielęgnowanie wzajemnej miłości siostrzanej. To jest nasz duchowy bank. Nasz skarb.  

Sabina

sobota, 3 września 2011

czwartek, 1 września 2011

Początek szkoły


Kiedy zaczęłam szukać pracy w szkole, jedna z doświadczonych sióstr powiedziała: “tylko pamiętaj, że praca w szkole wymaga wiele opanowania i wiele poczucia humoru, a także dystansu do siebie”
... z najlepszymi życzeniami na nowy rok szkolny!
Magda

czwartek, 25 sierpnia 2011

Napisali o nas

W dodatku krakowskim do „Gościa Niedzielnego”, który ukazał się dzisiaj w sprzedaży (nr 34/2011), można przeczytać wywiad z naszą siostrą Anną Marią.

Dodatek ten chyba nie jest dostępny w Internecie. Przynajmniej teraz go nie ma.

Misjonarki Szkoły

piątek, 19 sierpnia 2011

Na marginesie spotkania w Madrycie



Kiedy człowiek przestaje byc młody? Trudno powiedzieć. A że w Włoszech prawie wszyscy czują się  młodzi, to  – jak napisal pewien ksiądz w ksiażce o młodzieży – istnieje niebezpieczeństwo, ze Włoch nie jest młody... dopiero po śmierci.

Ostatnio doszłam do wniosku, ze jestem już kobietą „w sile wieku” i nie mogę zachowywac się jak przeterminowana nastolatka. Ale jak patrzę na transmisje ze Światowego Dnia Młodzieży w Madrycie... to... myślę  sobie, ze... pojechałabym, gdyby była taka potrzeba i możliwość.

Ogladałyśmy dzisiaj transmisję  na zywo ze spotkania Papieza z młodymi siostrami zakonnymi, a wieczorem  uczestniczyłysmy w Drodze Krzyżowej za pośrednictwem telewizora. (My, to znaczy cala wspólnota w Bolonii, włącznie z siostrą, ktora w tym miesiącu obchodziła 70 lat profesji!). Coś niesamowitego! Tłumy młodzieży, atmosfera skupienia i modlitwy, ale i wielkiego świętowania. I oczywiście przemówienia Papieża, przemówienia, ktore warto przeczytać i przemyśleć.

Ogólnie rzecz biorąc: Światowy Dzień Młodzieży trzeba zobaczyć na własne oczy, nawet jeżeli to miałoby być oglądanie tylko na ekranie (transmisje z Madrytu mozna oglądać na żywo w Telewizji Trwam i watykańskim Telepace, zob. linki pod logo bloga). Nie wiem, czy będzie Wam łatwo oderwać sie od telewizora / monitora, jak zobaczycie to morze rozmodlonych głów i serc. ;) Jutro Papież spotka sie z seminarzystami (okolo 11.00), a wieczorem odbędzie sie wielkie czuwanie modlitewne. W niedzielę  rano będzie wielka Msza święta na zakończenie.

Wracając do pytania, postawionego na początku: od kiedy człowiek „nie nadaje się” – z racji wieku – na Światowy Dzień Młodzieży? Jak myślicie? A może nie warto zadawać takiego pytania?

Sabina

PS Polecam strony internetowe, na których można przeczytać (po polsku):
orędzie Papieża na te Dni:. ”Zakorzenieni i zbudowani na Chrystusie, mocni w wierze” (por. Kol 2,7) 

poniedziałek, 15 sierpnia 2011

Rekolekcje w Krakowie


Zapraszamy na rekolekcje dla dziewcząt
“Zapuść korzenie i rośnij”.

Początek: w piątek, 16 września, o godz. 17. 30;
zakończenie: w niedzielę, 18 września, ok. godz. 14.00.

Rekolekcje poprowadzimy wspólnie z o. Maciejem Okońskim, dominikaninem, duszpasterzem akademickim z Krakowa.

Kilka słów odnośnie tematyki rekolekcji:

Co – a raczej Kto – jest tą pełnią dla mnie, jako osoby ludzkiej i jako chrześcijanki?
Jakie dary – „nasiona” otrzymałyśmy?
Gdzie szukać „wody”, do ich „podlewania”?
Gdzie i w jaki sposób mamy zapuścić korzenie, żeby wzrastać?
Co robić, żeby chwasty nie zagłuszyły naszego poletka?

W czasie rekolekcji będziemy poszukiwać odpowiedzi na te i podobne pytania. Rzecz jasna to wszystko są metafory i rekolekcje nie dotyczą uprawy ogrodu, ale dorastania do pełni człowieczeństwa. :)

W programie:
  • codzienna Msza św.,
  • konferencje
  • wspólna modlitwa brewiarzowa
  • adoracja Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie
  • czas na indywidualną modlitwę
  • możliwość indywidualnej rozmowy z siostrami i ojcem prowadzącym.
  • ... 
Zabierz ze sobą:

Pismo św. i różaniec,
notes,
śpiwór,
obuwie na zmianę,
brewiarz (jeśli go masz),
dobrowolną ofiarę.

Osoby chętne prosimy o wcześniejszy kontakt pod adresem mailowym lub tel. 12 63 663 77.
Zapisy do 14 września!

Zapraszamy!
Misjonarki Szkoły

sobota, 6 sierpnia 2011

Przemienienie Jezusa a życie zakonne


"Ewangelicznych podstaw życia konsekrowanego należy szukać w szczególnej relacji, jaką Jezus nawiązał w czasie swego ziemskiego życia z niektórymi spośród swoich uczniów, wzywając ich, by nie tylko przyjęli Królestwo Boże we własnym życiu, ale także by oddali swoje istnienie w służbę tej sprawy, porzucając wszystko i naśladując wiernie Jego sposób życia. (…)

W Ewangelii znajdujemy wiele słów i czynów Jezusa Chrystusa, które rzucają światło na sens tego specjalnego powołania. Jednakże aby ująć w całość jego zasadnicze cechy, warto wpatrzeć się przede wszystkim w jaśniejące oblicze Chrystusa w tajemnicy Przemienienia. (...)

Uczniowie w chwili uniesienia słyszą wezwanie Ojca, aby słuchali Chrystusa, zaufali Mu bez reszty i uczynili Go centrum swojego życia. Słowo przychodzące z wysoka nadaje nową głębię wezwaniu, które sam Jezus skierował do nich na początku działalności publicznej, aby poszli za Nim, odrywając ich od zwykłego życia i dopuszczając do zażyłości z sobą. Właśnie z tej szczególnej łaski zażyłości z Chrystusem wypływa w życiu konsekrowanym możliwość i potrzeba złożenia całkowitego daru z siebie przez profesję rad ewangelicznych Bardziej niż wyrzeczeniem, są one przede wszystkim specyficzną formą przyjęcia tajemnicy Chrystusa, przeżywaną w Kościele."

Jan Paweł II
Posynodalna adhortacja apostolska „Vita Consecrata” nr 14, 16

czwartek, 4 sierpnia 2011

Po przeprowadzce

(modlitwa siostry zakonnej, która zmieniła wspólnotę)


Panie Jezu, jestem tutaj.
Oczywiście to jest efekt różnych wpływów, różnych osób, różnych decyzji.
Ale przede wszystkim – jestem tutaj, bo Ty tak chcesz.
A jeżeli Ty tego chcesz, to znaczy, że tak jest dobrze, że tak będzie dobrze.
Pomóż mi – we wszystkim: w zrozumieniu tego miejsca, w nauczeniu się współpracy z siostrami, w dobrym wykonaniu moich nowych obowiązków... Ale przede wszystkim pomóż  mi, bym nigdy nie zapomniała o tym, że jestem tu – bo Ty mnie kochasz, że jestem tu – żeby kochać, Ciebie i siostry, i wszystkich.

Magda

środa, 3 sierpnia 2011

Z wizytą u Świętego Ojca

.
Nigdy w życiu nie przyszło mi do głowy, że będę mieszkać w Bolonii. I to mieszkać przy Placu św. Dominika, w pokoju z widokiem na Bazylikę, w której on sam jest pochowany!!!

Jutro (4 sierpnia) tu, w Bolonii, będziemy obchodzić uroczystość św. Dominika. Taaaka łaska Boska!

Ile razy idę do Bazyliki - a chodzę tam codziennie - nadziwić się nie mogę temu, co mnie spotkało. Kiedy stanęłam przed relikwiarzem zawierającym czaszkę Świętego, to troszeczkę mnie "zamurowało": czaszka znajdowała się dokładnie naprzeciwko mojej twarzy... To tak, jak gdybyśmy oboje - ja i Święty Dominik - byli gotowi do rozmowy... Co za przeżycie!

Dziś wieczorem idziemy do Bazyliki na ostatni dzień "triduum", czyli Mszę św. z homilią i Nieszpory. My, to znaczy Misjonarki Szkoły z domu przy Piazza San Domenico.

Sabina

poniedziałek, 1 sierpnia 2011

O Katarzynie po polsku!


Istnieje w Rzymie „Centro Internazionale degli Studi Cateriniani”, czyli „Międzynarodowe Centrum Studiów nad św. Katarzyną”. Ma ono bibliotekę, organizuje cykle konferencji, wydaje książki – wszystko o św. Katarzynie.

A także ma stronę internetową, która od niedawna została przetłumaczona na j. polski: http://www.centrostudicateriniani.it/POL/1/1.html.

Zapraszamy do odwiedzania!
Misjonarki Szkoły